ΆΝΩ ΚΑΤΩ Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ ΝΟΜΠΕΛΙΣΤΑ

harryklynn

Γκίντερ Γκρας: Εγώ έγραψα το ποίημα για την Ελλάδα
Ο Γερμανός νομπελίστας Γκίντερ Γκρας, επιβεβαίωσε ότι έγραψε ποίημα για την Ελλάδα, τασσόμενος στο πλευρό της χώρας μας.
Ο Γκίντερ Γκρας διάβασε στο κρατικό ραδιόφωνο της Βρέμης, στίχους από το ποίημα δίνοντας ουσιαστικά την απάντησή του στην Frankfurter Allgemeine Zeitung, η οποία υποστήριξε ότι ο νομπελίστας δεν έγραψε ποτέ αυτό το ποίημα, και στην πραγματικότητα επρόκειτο για φάρσα του περιοδικού Titanic.
"Εγώ είμαι ο συντάκτης αυτού του ποιήματος. Το κακόβουλο δημοσίευμα της Frankfurter Allgemeine Zeitung δείχνει το χαμηλό επίπεδο αυτής της εφημερίδας" είπε ο νομπελίστας.
Η εκπρόσωπος του Γκίντερ Γκρας, ερωτηθείσα σχετικά, απάντησε ότι ο κ. Γκρας απάντησε με τους στίχους του και δεν χρειάζεται να λεχθεί κάτι παραπάνω.
Στο ποίημά του ο Γκίντερ Γκρας κατηγορεί την Ευρώπη για τη στάση της απέναντι στην Ελλάδα, που δοκιμάζεται σκληρά, λόγω της οικονομικής κρίσης.

Το ποίημα του Γκίντερ Γκρας

"Η Ντροπή της Ευρώπης"

"Στο χάος κοντά, γιατί δεν συμμορφώθηκε στις αγορές· κι Εσύ μακριά από τη Χώρα, που Σου χάρισε το λίκνο.
Όσα εσύ με την ψυχή ζήτησες και νόμισες πως βρήκες, τώρα θα καταλυθούν, και θα εκτιμηθούν σαν σκουριασμένα παλιοσίδερα.
Σαν οφειλέτης διαπομπευμένος και γυμνός, υποφέρει μια Χώρα· κι Εσύ, αντί για το ευχαριστώ που της οφείλεις, προσφέρεις λόγια κενά.
Καταδικασμένη σε φτώχεια η Χώρα αυτή, που ο πλούτος της κοσμεί Μουσεία: η λεία που Εσύ φυλάττεις.
Αυτοί που με τη δύναμη των όπλων είχαν επιτεθεί στη Χώρα την ευλογημένη με νησιά, στον στρατιωτικό τους σάκο κουβαλούσαν τον Χέλντερλιν.
Ελάχιστα αποδεκτή Χώρα, όμως οι πραξικοπηματίες της, κάποτε, από Εσένα, ως σύμμαχοι έγιναν αποδεκτοί.
Χώρα χωρίς δικαιώματα, που η ισχυρογνώμων εξουσία ολοένα και περισσότερο της σφίγγει το ζωνάρι.
Σ' Εσένα αντιστέκεται φορώντας μαύρα η Αντιγόνη, και σ' όλη τη Χώρα πένθος ντύνεται ο λαός, που Εσένα φιλοξένησε.
Όμως, έξω από τη Χώρα, του Κροίσου οι ακόλουθοι και οι όμοιοί του όλα όσα έχουν τη λάμψη του χρυσού στοιβάζουν στο δικό Σου θησαυροφυλάκιο.
Πιες επιτέλους, πιες! κραυγάζουν οι εγκάθετοι των Επιτρόπων· όμως ο Σωκράτης, με οργή Σου επιστρέφει το κύπελλο γεμάτο ώς επάνω.
Θα καταραστούν εν χορώ, ό,τι είναι δικό Σου οι θεοί, που τον Ολυμπό τους η δική Σου θέληση ζητάει ν' απαλλοτριώσει.
Στερημένη από πνεύμα, Εσύ θα φθαρείς χωρίς τη Χώρα, που το πνεύμα της, Εσένα, Ευρώπη, δημιούργησε".

Γερμανοτσολιά... δεν μασάμε!

απο σιβυλλα

Τσίπρας: Αντιπρόσωπος της Siemens στην Ελλάδα η Μπακογιάννη...

απο σιβυλλα

Mέσω "press-gr"

Τα είπε και μάλιστα σε τόνους πολύ αιχμηρούς ο Αλέξης Τσίπρας για την Ντόρα Μπακογιάννη με μία δήλωση που φωτογραφίζει την πολιτική της πορεία, την πρόσφατη αποτυχία της στις εκλογές της 6ης Μαίου και την σαφή διαφορά της από τον ΣΥΡΙΖΑ. Αναλυτικά, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ αναφέρει:
"Τα τελευταία 24ωρα παρακολουθούμε έκπληκτοι τις...
εγχώριες πολιτικές δυνάμεις του μνημονίου να ξεπερνούν ακόμη και τους δανειστές μας σε εκβιασμούς, απειλές και ψεύδη. Η αντιπρόσωπος της Siemens στην Ελλάδα, αντί επιτέλους να τηρήσει μία φορά τον λόγο της και να αποχωρήσει από την πολιτική σκηνή μιας και δεν μπήκε στη Βουλή, επιστρέφει δριμύτερη στη γνωστή της τακτική. Χυδαιολογεί και κατασυκοφαντεί τον ΣΥΡΙΖΑ. Σε ένα πράγμα συμφωνούμε μαζί της. Ναι, είμαστε πάντα σε διαφορετικά στρατόπεδα. Εμείς δεν ήμασταν ποτέ ούτε στις χορηγίες του κ. Χριστοφοράκου, ούτε στο επισκεπτήριο πρεσβειών".

ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ, Ή ΜΕ ΑΛΛΟΥΣ;

ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΕΥΡΩ Ή ΔΡΑΧΜΗ

• 6

   
• 
  
• 
  
• 
  

Το ερώτημα δεν είναι ευρώ ή δραχμή.
Το ερώτημα είναι ….
ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ, Ή ΜΕ ΑΛΛΟΥΣ;


Διότι με αυτούς τους πολιτικούς, είτε μείνουμε στο ευρώ, είτε πάμε σε δραχμή, είμαστε καταδικασμένοι σε θάνατο. Το μόνο που θα αλλάξει με την αλλαγή του νομίσματος, είναι το αν θα πεθάνουμε με γρήγορο ή αργό τρόπο.
Ο κ. Λαπαβίτσας, απαντά για όλες τις απορίες σχετικά με το ευρώ και τη δραχμή.  Ο δρόμος της δραχμής θα είναι για δυο χρόνια δύσκολος και σκληρός, αλλά οδηγεί στην εθνική μας ανεξαρτησία και την ελπίδα ανάκαμψης που τόσο χρειαζόμαστε. Είναι προφανές (και το αναφέρει και ο κ. Λαπαβίτσας αν και όχι με αυτή τη διατύπωση) ότι ο δρόμος της δραχμής, προϋποθέτει μια άξια πολιτική ηγεσία που θα πραγματοποιήσει όσα αναφέρει ο καθηγητής. (Εθνικοποίηση τραπεζών, αναπροσαρμογή δανείων στο νέο νόμισμα).
Τέτοια ηγεσία, σήμερα δυστυχώς δεν έχουμε.

Αντεπίθεση

απο βαθυ κοκκινο

Το σύστημα επιτίθεται. Και επιτίθεται ύπουλα με όλα τα μέσα που διαθέτει. Κατ αρχήν θέλει να συκοφαντήσει την Αριστερά. Συκοφαντεί τόσο το ΚΚΕ, όσο και το ΣΥΡΙΖΑ.

Ένας τρόπος δημιουργίας κλίματος είναι οι δημοσκοπήσεις. Δείχνουν το ΚΚΕ χαμηλά, το δε ΣΥΡΙΖΑ, πίσω από τη ΝΔ. Ξεχνούν ότι στις προηγούμενες εκλογές έπεσαν εντελώς έξω. Αλλά γιατί επιμένουν; Οι δημοσκοπήσεις, έστω κι αν δεν γίνονται πιστευτές, τραβούν την προσοχή. Όταν ακούς πχ, ότι το ΠΑΣΟΚ είναι δεύτερο και ανεβαίνει, όπως έλεγαν πριν τις προηγούμενες εκλογές, αμφιβάλεις για αυτά που βλέπεις καθημερινά και γνωρίζεις. Συσπειρώνονται ως ένα σημείο, τα πρόβατα αφού δίνονται ψεύτικες ελπίδες.

Το ίδιο τώρα και με τη ΝΔ. Τι έγινε και προηγείται η ΝΔ; Ήρθε η Ντόρα! Α, καλά. Ήρθε δηλαδή κάποια, που μισεί τον αρχηγό της, που θέλει οπωσδήποτε να τον ρίξει, που τον έβριζε, και που διαγράφηκε, γιατί θεωρήθηκε επικίνδυνη από την ηγεσία της ΝΔ. Τόσο καλά. Ούτε μια ψήφο δε θα πάρει ο Σαμαράς από τη ΔΗΣΥ. Και αυτό γιατί χάρη στον Παυλόπουλο, οι εκλογές θα γίνουν με λίστα. Κατάλαβες Αντώνη; Γιατί να ψηφίσει ο οπαδός της Ντόρας, εσένα, όταν έχει εξασφαλίσει την εκλογή η κόρη;

Λένε θα πάρει από το λαγό. Τις προσωπικές ψήφους των καραγκιόζηδων. Σταγόνα στον ωκεανό. Και με την έλευση των «παλτών», θα φύγουν περισσότεροι. Σκεφτείτε αναποφάσιστοι, τι σας προσφέρει ο Σαμαράς; Μνημόνιο, πετσόκομμα αποδοχών, ακρίβεια, ανεργία. Μια απ τα ίδια και χειρότερα.  

Αλλά γιατί επιμένουν στα ψέματα; Γιατί δεν έχουν κάτι άλλο να κάνουν. Γιατί είναι σε κρίσιμη θέση. Ιδιαίτερα τα αφεντικά. Οι καναλάρχες, οι τραπεζίτες, οι κυνόδοντες, οι  εφοπλιστές, ο ΣΕΒ κλπ. Ο ΣΥΡΙΖΑ, πέρα από το τι λέει, είναι κόμμα που δεν κυβέρνησε, που δεν είναι τα στελέχη του, τα περισσότερα, αναμεμειγμένα σε σκάνδαλα. Είναι λοιπόν δύσκολο να εκβιαστούν. Για τους δημοσιογράφους, το ΠΑΣΟΚ, τη ΝΔ, έχουν πολλά άπλυτα. Για τον Αλέξη δεν έχουν σκάνδαλα οικονομικά να τον δέσουν. Αυτό τους ανησυχεί.   

Φυσικά υπάρχουν και τα σκουλήκια. Όσοι δηλαδή έτρωγαν με το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ και τώρα θέλουν να παρουσιάζονται τάχα μου, Αριστεροί. Αυτοί είναι με το συμφέρον τους. Απαντώ και σε ένα σχόλιο αναγνώστη, γιατί στηρίζουν ορισμένοι εκδότες το ΣΥΡΙΖΑ. Μυρίζονται νίκη και θέλουν να είναι με τους νικητές. Απλό, άσε που το χουν ξανακάνει.

Άλλος τρόπος επίθεσης είναι η τρομοκρατία. Θα φύγουμε από την ΕΕ και θα γυρίσουμε στη δραχμή. Αλήθεια; Μακάρι να βγούμε από το σκυλολόι, αλλά δεν το βλέπω, δυστυχώς. Από το στόμα σας και στου λαού τα αυτί. Το να παραμένουμε σε  ένα όμιλο υποτελών του ράιχ, δεν μας συμφέρει σα λαό. Καταστρέφουμε και την οικονομία και την ανεξαρτησία μας, έστω αυτές που έχουμε. Παρόλα αυτά, κανείς δεν μπορεί να μας πει φύγετε. Αλλού λοιπόν τα ψέματα.

Το άλλο που κάνουν, είναι η παρανοϊκή σύνδεση εγκλήματος και μεταναστών. Λες και είμαστε οι πρωτόπλαστοι και ήρθε ο μετανάστης να μας δώσει μήλα. Έλεος! Τι είναι εγκληματικότητα; Είναι ένα σύνολο από πράξεις αντικοινωνικές, δηλαδή πράξεις που βλάπτουν το συνάνθρωπο. Για να το δούμε καλύτερα. Η εκμετάλλευση είναι έγκλημα; Το να δουλεύεις από το πρωί ως το βράδυ για ψίχουλα για παράδειγμα. Το να αναγκάζεσαι αυτά που έχεις, να τα δίνεις χωρίς να το θέλεις στον άλλο, στην εφορία λόγου χάρη.

Το να αναγκάζουν τις νέες κοπέλες αλλά και αγόρια να εκδίδονται χωρίς προφυλάξεις; Το να σε ληστεύουν κάθε μήνα με ανήθικους και τρελούς φόρους; Η δηλητηρίαση από χημικά της αστυνομίας βλάπτει ή ωφελεί; Οι τραυματισμοί και οι σκοτωμοί από μπάτσους και χρυσαλήτες δεν πιάνονται ως πράξεις βίας; Ποιος σας κλέβει όλους; Ποιος κλέβει τα πιο πολλά;

Ρώταγα που το πάνε με τους μετανάστες στην Πάτρα. Η αστυνομία με αφορμή τα επεισόδια, έκανε ανακοίνωση, ότι τάχα είναι καλύτερα για όλους να γίνουν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Λένε δηλαδή, ότι είναι πολύ καλό για όλους, να γίνει ξανά το Άουσβιτς, το Νταχάου και άλλα κρεματόρια ανθρώπων που δε γουστάρει το σύστημα στην Ελλάδα. Μόνο που όταν σταματήσουν να έρχονται μετανάστες, θα πάρουν τη θέση τους οι άστεγοι, να «φιλοξενηθούν» κι αυτοί και μετά οι αντιφρονούντες. Να κυκλοφορούν ελεύθεροι οι ναζί, να σπάνε αμάξια, κεφάλια κλπ, χωρίς αντιδράσεις.

Προσπαθούν επίσης να σπείρουν διχόνοια στην Αριστερά. Σύντροφοι, ότι καταφέραμε ως τώρα, και καταφέραμε πάρα πολλά, το πετύχαμε επειδή ο κάθε ένας από μας και όλοι μαζί, αντεπιτεθήκαμε στον καπιταλισμό, με πολλούς τρόπους.

Δε θεωρώ τη διαφωνία και τη διαφορετική γνώμη κακό. Ίσα – ίσα. Οι διαφορετικές απόψεις είναι δείγμα ότι η Αριστερά είναι ζωντανή και εξελίσσεται. Ότι δε φοβάται να θέσει ερωτήματα στον εαυτό της, και να ψάξει να βρει απαντήσεις. Οι πλουτοκράτες ενώνονται μέσα στα πλαίσια του προσωπικού τους συμφέροντος. Η Μπακογιάννη πχ και ο Σαμαράς μισούνται. Η προοπτική έστω μικρής αλλαγής, στο πλαίσιο που μπορεί να αλλάξει κάτι με εκλογές, είναι που τους ένωσε. Μ άλλα λόγια φοβούνται. Το λαό. Ξέρουν ότι μια νέα καταδίκη του Μνημονίου, θα εμποδίσει κάθε απόπειρα ξεπουλήματος.

Κάθε μέρος της Αριστεράς, χρειάζεται να είναι έτοιμο για νέους αγώνες. Ο εχθρός συγκεντρώνει τις τελευταίες δυνάμεις για νέο χτύπημα στα λαϊκά στρώματα. Ο κάθε ένας από μας καλείται πάλι να αγωνιστεί όπως αυτός νομίζει καλύτερα, για να μην περάσουν τα σχέδια του κεφαλαίου.

Κάθε νίκη των εργαζομένων φέρνει πιο κοντά την επανάσταση, τη ριζική ανατροπή. Η εξέλιξη ακριβώς αυτό πρέπει να κάνει. Να προετοιμάζει τη μεγάλη σύγκρουση. Να προετοιμάζει τις πιο ιδανικές συνθήκες για το λαϊκό κίνημα. Κάθε νίκη του λαού, κάθε ακύρωση των σχεδίων της ανωμαλίας, ανυψώνει το αγωνιστικό φρόνιμα και υποχρεώνει τους αντιπάλους σε κινήσεις πανικού, άρα σε λάθη.

Είμαι πεπεισμένος, ότι στους αγώνες που έρχονται, η Αριστερά θα θριαμβέυσει. Καλή δύναμη.

Αντάρτικο νέου τύπου θέλει ο Κουφοντίνας

 

απο newsbeast

Παρεμβαίνει από τη φυλακή και ζητά πολλές μικρές εξεγέρσεις τύπου Κερατέας

Το Πάντειο Πανεπιστήμιο επέλεξε ο Δ. Κουφοντίνας προκειμένου να παρουσιάσει ένα βιβλίο, η έκδοση του οποίου προκάλεσε πολλές συζητήσεις. Ο Δ. Κουφοντίνας ήταν σε όλη τη διάρκεια της παρουσίασης «ωσεί παρών», μιλώντας όπως ειπώθηκε τηλεφωνικά από τις Φυλακές Κορυδαλλού όπου βρίσκεται έγκλειστος.

Η επανεμφάνιση του Δ. Κουφοντίνα, όπως αναφέρεται στο «Βήμα της Κυριακής» ως μεταφραστή αυτή τη φορά του βιβλίου «Μια σκληρή μάχη με τη μνήμη» της Γερμανίδας Μάργκριτ Σίλερ, πρώην μέλους της Φράξιας Κόκκινος Στρατός (RAF), σηματοδότησε και την προσπάθειά του να επανατοποθετήσει πολιτικά στην παρούσα πολιτική και οικονομική συγκυρία τον ρόλο όσων ακόμα πιθανόν επηρεάζει. Στην παρουσίαση του βιβλίου, την περασμένη Τετάρτη, αναφέρθηκε πολλές φορές στην ανάγκη να γίνει «αυτοκριτική στα δικά μας λάθη», κάνοντας λόγο για τον «σεχταρισμό, την αυτοαναφορικότητα, τον εσωτερικό πόλεμο με την καταστολή» και προχώρησε σε νέα κριτική προς την Αριστερά επικαλούμενος τον Σαρτρ.

Η παρέμβασή του δείχνει ότι αναζητεί νέους δρόμους για την επαναστατικοποίηση του κινήματος, σίγουρα διαφορετικούς από αυτούς που είχε στο παρελθόν επιλέξει η 17Ν. Ο νέος αυτός δρόμος περνάει, όπως ο ίδιος σημειώνει, από «την υπομονετική ανάπτυξη ενός πολύμορφου συγκρουσιακού κινήματος που χρειάζεται πολλή ιδεολογική και πολιτική πάλη, πολλούς διεκδικητικούς αγώνες, πολλές μικρές εξεγέρσεις, πολλή αντοχή στις απογοητεύσεις από τις αποτυχίες των θεσμικών μόνον αγώνων». Πουθενά δεν κάνει αναφορά στον «ένοπλο αγώνα».

Σύμφωνα με την εφημερίδα «Το Βήμα της Κυριακής», από την παρέμβαση του Δ. Κουφοντίνα φαίνεται ένας επαναπροσανατολισμός προς μικρές εξεγέρσεις, πιθανόν τύπου Κερατέας, ώστε όπως ο ίδιος σημειώνει «να ξαναπιάσουμε το νήμα της επαναστατικής παράδοσης χωρίς αυταπάτες και ψευδαισθήσεις». Και τούτο γιατί στην πολιτική και οικονομική κρίση που περνά η χώρα μας «διακυβεύονται τα πάντα», όπως λέει. Πώς θα γίνει αυτό; Ο Δ. Κουφοντίνας εμφανίζεται να αναθεωρεί τις μεθόδους της 17Ν με τις δολοφονίες και τις τοποθετήσεις βομβών και ζητεί όλες αυτές οι μικρές εξεγέρσεις να γίνονται αυτή τη φορά «με σεβασμό στην ευαισθησία όσων αγωνίζονται για να αλλάξουν τη μοίρα τους, αλλά υπόκεινται στην υποκειμενικότητα». Ίσως να είναι αυτός ο λόγος που ζητεί «αυτοοργάνωση παντού, ιδιαίτερα σήμερα που οι συνθήκες ευνοούν τη γρήγορη ανάπτυξη της πολιτικής κατανόησης».

Την πρόθεσή του για επαναπροσδιορισμό της στάσης του βρήκε την ευκαιρία να γνωστοποιήσει στη μετάφραση του βιβλίου της Γερμανίδας Μάργκριτ Σίλερ. Ο Δ. Κουφοντίνας είναι ο άνθρωπος που έκανε τη μετάφραση του βιβλίου της Γερμανίδας απευθείας από τα ισπανικά, γλώσσα που γνωρίζει άπταιστα.

Αφού εξήρε τον ηρωισμό της RAF, λέγοντας ότι «και οι νίκες και οι ήττες των ένοπλων κινημάτων είναι δικές μας, είναι εμβλήματα στον μακρύ αγώνα για να έρθει η εποχή του Ανθρώπου, το Α με κεφαλαίο» έκρινε ότι το μαζικό λαϊκό κίνημα ενσωματώθηκε στην αστική νομιμότητα του καναπέ. Το λαϊκό κίνημα κατά τον Κουφοντίνα έχει έλλειμμα στην κουλτούρα της σύγκρουσης, αφού δεν μπόρεσε να απαντήσει αποτελεσματικά στην «κτηνώδη καταστολή» όπως την αποκαλεί και καλεί σε «αυτοοργάνωση παντού»...

Είναι φανερό ότι με την «παρέμβασή» του αυτή με τις συχνές αυτοκριτικές για την «κατανόηση των λαθών» ο Δ. Κουφοντίνας επιχειρεί να επαναπροσδιορίσει τη στάση του, χωρίς αναφορές στο παρελθόν, αλλά και χωρίς να ζητεί συγγνώμη στην ιδιόμορφη πολιτική συγκυρία που βρίσκεται η χώρα κυριολεκτικά στην κόψη του ξυραφιού και οι πάντες ψάχνονται. Φυσικά ο Δ. Κουφοντίνας κινείται στον αντιαστικό κόσμο και είναι χαρακτηριστικό ότι οι εκδόσεις Υπερσιβηρικός που εξέδωσαν το βιβλίο αρνήθηκαν να δώσουν οποιαδήποτε πληροφορία για τη συγγραφέα με τη δικαιολογία ότι δεν θέλουν να έχουν σχέση με οτιδήποτε εκφράζει τον αστικό κόσμο.

Παρ' ότι η χώρα μας περνά τις δυσκολότερες ώρες στην ιστορία της, ο Δ. Κουφοντίνας επιμένει πάντως και από τη φυλακή στην ανάγκη μιας διαφορετικής σε σχέση με το παρελθόν σύγκρουσης σημειώνοντας: «Το στοιχείο της σύγκρουσης, η συνολική απελευθερωτική στρατηγική, είναι ξανά το ζητούμενο σήμερα» και εξηγεί μάλιστα και το γιατί: «Σήμερα, που η συντριπτική επίθεση του κεφαλαίου έχει στόχο την επανοργάνωση της διαδικασίας καπιταλιστικής αναπαραγωγής, ειδικότερα την επανοργάνωση του ευρωπαϊκού οικονομικού χώρου υπό γερμανική ηγεμονία υλοποιώντας το παλιό ναζιστικό σχέδιο, που προβλέπει τη δημιουργία εκτεταμένων ζωνών εξαθλίωσης στη χώρα μας και τον ευρύτερο ευρωπαϊκό χώρο».

Με την παρέμβασή του στην παρουσίαση του βιβλίου της γερμανίδας μέλους της RAF, που παρέμεινε επί επτά χρόνια στις γερμανικές φυλακές (και που το μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου αναφέρεται όχι σε εξεγέρσεις και σε συγκρούσεις αλλά στις συνθήκες κράτησής της) επιχειρεί να επανατοποθετήσει και το περιεχόμενο του «νέου αγώνα» με τις «πολλές μικρές εξεγέρσεις» λέγοντας ότι «στη μάχη να πιάνουμε και να ξαναπιάνουμε το νήμα της μνήμης, της επαναστατικής μας παράδοσης, να το ματίζουμε όπου το έχει διαρρήξει ο χρόνος και η επέμβαση της επιστήμης, αλλά και της δαμασμένης ιστοριογραφίας. Στη μάχη να το κάνουμε υφάδι, να πλέξουμε το υφαντό της συλλογικής μνήμης».

Επικαλούμενος τον Σαρτρ, ο Δ. Κουφοντίνας τονίζει για άλλη μία φορά τη διαφορετική του θέση έναντι της Αριστεράς, της επίσημης Αριστεράς όπως την ονομάζει: «Την εποχή που η επίσημη αριστερά πρόκρινε τον θεσμικό μόνο αγώνα με πλήρη σεβασμό της αστικής νομιμότητας, εκείνη την αριστερά που όπως έλεγε ο Σαρτρ δεν ήθελε την επανάσταση επειδή φοβόταν την επανάσταση, το αντάρτικο έδωσε στο μέτρο που του αναλογούσε το ζήτημα της μη αφομοιώσιμης δράσης...».

Ο Δ. Κουφοντίνας στέκεται στην παράγραφο της Μάργκριτ Σίλερ που αναφέρεται στις παράπλευρες απώλειες. Ίσως επειδή εκτός από τις στοχευμένες δολοφονίες και η 17Ν προκάλεσε «παράπλευρη απώλεια» με τη δολοφονία του νεαρού Θάνου Αξαρλιάν στην οδό Καραγεώργη Σερβίας. Γράφει λοιπόν η γερμανίδα μέλος της RAF: «Πάντα γίνονταν συζητήσεις γύρω από τη χρήση όπλων. Πότε, πώς και εναντίον ποιου πυροβολείς; Η συζήτηση για το θέμα άρχισε όταν ένας άνθρωπος πληγώθηκε σοβαρά στη διάρκεια της επιχείρησης για την απελευθέρωση του Αντρέας (σ.σ.: εννοεί τον αρχηγό της RAF Αντρέας Μπάαντερ) τον Μάιο του 1970. Η Ούλρικε (Μάινχοφ) ανέλυε τα όρια που υπάρχουν στη χρήση βίας. Δηλωνόταν σαφώς ότι δεν θα προχωρούσε η ενέργεια για την απελευθέρωση του Αντρέας αν γνώριζαν από πριν ότι η έκβασή της θα μπορούσε να προκαλέσει τραυματισμό ή θάνατο σε ανθρώπους που δεν είχαν σχέση με το γεγονός…».

Η Μάργκριτ Σίλερ αναφέρεται στο βιβλίο της και στις γυναίκες της RAF: «Υπήρχε πραγματικός ανταγωνισμός ανάμεσα στις εφημερίδες, ιδιαίτερα στη σκανδαλοθηρική Bild, για το ποια θα έγραφε τα πιο συκοφαντικά άρθρα κατά των γυναικών της RAF: τις κακολογούσαν ως εξαγριωμένες αντρογυναίκες, αυταρχικές, εριστικές, λεσβίες. Σκληρές, άκαρδες και τυφλά αφοσιωμένες στον Αντρέας. Τίποτε απ' όλα αυτά όμως δεν ταίριαζε. Γιατί αυτό το μίσος κατά των γυναικών;».