΄Εχει γίνει πολύ κουβέντα τελευταίως και θα γίνει πολύ περισσότερη
όσο η κατάσταση στην χώρα θα χειροτερεύει, για τις κινήσεις
“φιλανθρωπίας” των Χρυσαυγιτών. Παντοπωλεία, συσσίτια, διανομές
τροφίμων, πάντα από Έλληνες για Έλληνες.
Ίσως όλα αυτά να είναι κάτι το πρωτόγνωρο για εμάς αλλά είναι
συνηθισμένη τακτική των απανταχού φασιστικών μορφωμάτων, να δείχνουν ένα
“άλλο πρόσωπο” για να πλησιάζουν τις κοινωνίες. Διότι φυσικά
το πραγματικό πρόσωπο του φασισμού, κανείς δεν θέλει να το δει. Ούτε φυσικά οι φασίστες να το δείξουν.
Δεν θα μιλήσουμε για τα ελληνικά φαινόμενα της φιλανθρωπίας και τους
τρόπους που την μεταχειρίστηκε η αντίδραση, όπως την έζησε η ελληνική
κοινωνία το ’50. Εδώ έχουμε να κάνουμε με κάτι διαφορετικό από τα
“Φιλόπτωχα” της αστικής τάξης και τις “Άπορες Κορασσίδες” της
Φρειδερίκης.
Εδώ έχουμε να κάνουμε με την συνεχή προσπάθεια “νομιμοποίησης” των
πρακτικών βίας της ρατσιστικής οργάνωσης, στα μάτια της κοινωνίας.
Σκοπός της είναι η δημιουργία φιλικού κλίματος στην κοινή γνώμη, η
προσέλκυση νέων μελών και τελικά η κοινωνική αποδοχή.
Όπως όλοι οι ομοϊδεάτες της Χρυσής Αυγής έκαναν. Και κάνουν.
Εκατόμβη “ευεργετημένων” νεκρών.
“Από καλοσύνη και αδελφική αγάπη είναι φτιαγμένη η ποιότητα της ψυχής
μου. Ανιδιοτελής, πατριωτική υπηρεσία έχει το μυαλό μου και αλάνθαστος ο
στόχος της καρδιάς.
Να ζήσουμε, όχι για εμάς αλλά για τους άλλους”
αυτό είναι το σύνθημά της ζωής μου, η υπέρτατη φιλοδοξία μου και το
στολίδι μου. Αγαπώ τον συνάνθρωπό μου και έχω αγωνιστεί όλη μου τη ζωή
για αυτό. Και αυτό είναι κάτι που καθιστά τον βίο μου, μια ανιδιοτελή,
ευεργετική υπηρεσία. ” Ο συνταγματάρχης Γουίλιαμ Τζόζεφ Σίμονς, που μας
άφησε αυτά τα λόγια, ήταν ο ιδρυτής και πρώτος Ανώτερος Μάγιστρος της
αναγεννημένης και σκληρότερης Κου Κλουξ Κλαν το 1915.
Ήταν η εποχή που η έκρηξη της εγκληματικότητας έφερε ξαφνική άνοδο
της Κου Κλουξ Κλαν τη δεκαετία του ’20. Τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν
στο όνομα της φυλετικής καθαρότητας και του πατριωτισμού, ήταν άθλια.
Απαγχονισμοί, μαστιγώσεις, ακρωτηριασμοί, πισσάρισμα με πούπουλα,
απαγωγές, κάψιματα με οξύ,
μαζί με μια νέα τακτική εκφοβισμού, τις καύσεις των σταυρών. Η Κλαν είχε γίνει μια σαφής απειλή για τους έγχρωμους. Ένας δημόσιος κίνδυνος.
Σύμφωνα με το Ινστιτούτο Tuskegee, περισσότεροι από 4700 άνθρωποι
κατακρεουργήθηκαν μεταξύ 1882 και 1959 στις εκστρατείες τρομοκρατίας της
Κου Κλουξ Κλαν. Ο αριθμός που σκοτώθηκαν από λιντσαρίσματα στην ιστορία
των Ηνωμένων Πολιτειών, υπερβαίνει τον αριθμό των ανθρώπων που
σκοτώθηκαν στη φρικτή επίθεση στο Περλ Χάρμπορ (2333 νεκροί) και από τον
τυφώνα Κατρίνα μαζί (1836 νεκροί).
«Κοινωνικά Δίκτυα» της Κου Κλούξ Κλαν;
Το βιβλίο “Ιστορία της Κου Κλουξ Κλαν”, του συνταγματάρχη Winfield
Jones, 1921, (σελ. 88-89) παραθέτει τις 19 συνολικά «ανθρωπιστικές
εκδηλώσεις» της ΚΚΚ μεταξυ 1920-1921.
Αυτές ποικίλλουν από δωρεές σε χήρες αστυνομικών και στον Ερυθρο
Σταυρο, έως σε ορφανοτροφεία. Ακόμα και μικροποσά όπως “στις 24
Νοεμβρίου, στο Χέντερσον, του Τέξας. Η Κλαν έδωσε 50 δολάρια σε δύο
νέγρους που βρίσκονταν σε συνθήκες ένδειας”.
Το φιλοδώρημα “του μεγάλου στον μικρο”, όπως αποκαλούσαν τους έγχρωμους τότε.
Ενδεικτικό αυτής της δραστηριότητας είναι ότι την την ίδια χρονική
περίοδο στην Ατλάντα μόνον, η Κλαν δανείζει 15.000 δολάρια, σε
μικροεπαγγελματίες που χρειάζονται κεφάλαια για τις επιχειρήσεις τους. Η
Κλαν δάνεισε πολλές περισσότερες χιλιάδες δολάρια σε μικροεπαγγελματίες
σε όλη τη χώρα. (Εδώ δεν μπορούμε να μην σκεφτούμε συνειρμικά, την
σύνδεση της ακροδεξιάς με την συμμορία των τοκογλύφων στην Θεσσαλονίκη, η
οποία εξαρθρώθηκε τον Ιανουάριο του 2012).
Στο βιβλίο “Ο αμερικανισμός με Κουκούλα, η Ιστορία της Κου Κλουξ
Κλαν”, του David M. Chalmers,διαβάζουμε αρκετά επίσης παραδείγματα
«ρατσιστικής φιλανθρωπίας».
Η Κλαν χάρισε Βίβλους, έκανε εισφορές σε νοσοκομεία, σε σχολεία, χάριζε σημαίες…
Επίσης στο Γιόρκ της Πενσυλβάνια, διοργάνωσε δύο συσσίτια με κρέας και
φασολάδα για τα (λευκά) θύματα της Ύφεσης. Οι ρατσιστές έδωσαν επίσης
χρήματα στον Ερυθρό Σταυρό. (Σελίδα 306).
Ο Ερυθρός Σταυρός δέχθηκε την “εισφορά”, καθώς μπορεί να την εξέλαβε
ως “ανταποδοτικό τέλος”, για τον φόρτο εργασίας των νοσοκομείων του,
λόγω των πογκρόμ της ΚΚΚ.
Φιλανθρωπία με άγημα
Ξεφυλλίζοντας τις εφημερίδες New Hampshire Sunday News (29 Μαΐου
1983), Daily Pantagraph (17 Σεπτεμβρίου, 1924) καθώς και το βιβλίο
“Κουκούλες: Η ιστορία της Κου Κλουξ Κλαν”, του Robert Ingalls (σελ.39)
διαβάζουμε σχετικά με ένα νέο είδος “ευεργεσίας”.
Τα μέλη της ΚΚΚ, εισέβαλλαν σε γεμάτες εκκλησίες, Βαπτιστών
κυρίως, σε στρατιωτκό σχηματισμό, ως λόχος. Αφού διέκοπταν την
Λειτουργία, επιδεικνύοντας δύναμη και “φιλανθρωπική” αλαζονεία, άφηναν
χρήματα και αποχωρούσαν συντεταγμένα.
Οι πιστοί, μαύροι Βαπτιστές, δεν είχαν περιθώρια να μην δεχθούν το
“αγημα φιλανθρωπίας” των ρατσιστών, οι οποίοι διέκοψαν με τον τσαμπουκά
την Λειτουργία για να τους…φιλοδωρήσουν.
Μάλιστα στο Galesburg, ένα συντεταγμένο σώμα 100 ανδρών με κουκούλες
και ρόμπες, άφησε μαζί με τα 65 δολάρια στον πάστορα και την εξής
σημείωση,
“Η Κλαν είναι φίλος σου”. Σε περίπτωση που το είχε ξεχάσει......
Εδω η συνεχεια
http://mavrhlista.wordpress.com/
