ΛΑΡΙΣΑ...: Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΛΑΣΤΙΚ ΣΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΑΡΣΥΑ

 ΑΠΟ

 

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΛΑΣΤΙΚ ΣΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΑΡΣΥΑ

«Η Ευρωζώνη διαλύεται, να συζητήσουμε για τη δραχμή»

Τετάρτη, 3 Απριλίου 2013, 23:45

Του Γιώργου Ρούστα

«Βρισκόμαστε στις παραμονές μεγάλων αποφάσεων σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο και δραματικών εξελίξεων. Ήδη έχει ξεκινήσει μια συζήτηση για τη διάλυση της Ευρωζώνης, το συζητούν ανοικτά πλέον πολλές χώρες, ακόμη και ισχυρές, όπως η Γερμανία, η Αγγλία και δεν το συζητούμε στην Ελλάδα, που τόσα δεινά έχει αντιμετωπίσει από την αποδοχή αντιλαϊκών πολιτικών. Είναι ώρα να προετοιμαστούμε για την επιστροφή μας στη δραχμή».

Αυτά υποστήριξε, μιλώντας χθες βράδυ σε εκδήλωση που διοργάνωσε στο «Μετροπόλ» η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και ενώπιον πυκνού και πολυσύνθετου ακροατηρίου ο γνωστός δημοσιογράφος Γιώργος Δελαστίκ.

Ο κ. Δελαστίκ, τον οποίο παρουσίασε ο περιφερειακός σύμβουλος της παράταξης Αντώνης Αδάμου, αναφέρθηκε και στα βήματα που πρέπει να γίνουν ώστε η χώρα μας να μεταβεί ομαλά στις νέες συνθήκες.

 Αναλυτικότερα ο κ. Δελαστίκ υποστήριξε πως «βρισκόμαστε στην απαρχή μιας νέας εποχής, στην οποία οι καταθέσεις των Ευρωπαίων πολιτών δεν είναι διασφαλισμένες, όπως διαφάνηκε και στην περίπτωση της Κύπρου. Τώρα αρχίζουν όλοι να συνειδητοποιούν πως εκτός από τους μικρούς και μεσαίους καταθέτες, πλήττεται και η οικονομική ελίτ της Ευρωζώνης, η οποία θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πως θα αντιδράσει στα τεκταινόμενα. Θα δεχθεί να γίνει επαρχία του Ράιχ και εφόσον δεν αλλάξει η γερμανική πολιτική θα αντισταθεί, θα συμβάλει στην πολιτική διάλυση της Ευρωζώνης;

Το θέμα είναι ποιες πολιτικές δυνάμεις θα εκφράσουν το νέο αντιευρωπαϊκό αίσθημα που σταδιακά επεκτείνεται σε όλη την Ευρώπη και σε όλο το πολιτικό φάσμα. Για παράδειγμα δείτε τι έγινε στην Ιταλία, όπου ο συντηρητικός ηγέτης της δεξιάς, Μπερλουσκόνι έγινε σημαιοφόρος του αντιγερμανικού ρεύματος. Την ίδια στιγμή η κεντροαριστερά στην Ιταλία, η οποία δεν αντέδρασε στην προκλητική πολιτική της Μέρκελ είδε ένα ανύπαρκτο αρχικά κίνημα να την προσπερνά σε ποσοστά και αναφέρομαι στον Γκρίλο. Δείτε τι δήλωσε ο πρώην πρόεδρος του Γιούρογκρουπ και πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου κ. Γιούνκερ: «Βρισκόμαστε στην εποχή του 1913 (λίγο πριν τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο) και η κατάσταση αυτή δεν μπορεί να συνεχιστεί». Η πολιτική της Μέρκελ δεν πρόκειται να αλλάξει, γιατί στη Γερμανία θεωρούν πως ήδη έχει ενισχυθεί η οικονομία της και η επιρροή της γενικότερα στην παγκόσμια σκηνή. Το ζήτημα της νέας εποχής είναι τι θα γίνει με το ευρώ, εφόσον η Γερμανία δεν ανακρούσει πρύμναν και καμία χώρα στην Ευρωζώνη δεν αντέχει αυτή την πολιτική. Η Ιταλία, η τρίτη οικονομική δύναμη της Ε.Ε. αρχίζει να δυσανασχετεί σε έντονο βαθμό».

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗ ΔΡΑΧΜΗ

Ακολούθως ο κ. Δελαστίκ αναφέρθηκε στις κινήσεις που πρέπει να γίνουν για την ομαλή επιστροφή της χώρας μας στη δραχμή.

Το βασικότερο είναι να ανακληθούν όλοι οι μνημονιακοί όροι που υιοθέτησαν οι ελληνικές κυβερνήσεις, να επανέλθει ο κατώτερος μισθός στα προ μνημονίου επίπεδα και να αναδομηθούν οι εργασιακές σχέσεις στο πρότερο επίπεδο.

Άμεση κρατικοποίηση του τραπεζικού συστήματος προσωρινά. Απαγόρευση των εξαγωγών σε υλικά ή άυλα αγαθά και προσωρινή άρση της μετατρεψιμότητας για τη θωράκιση του νομίσματος.

Προσωρινή επιβολή δασμών στα προϊόντα, για όσο διάστημα είναι αναγκαίο για να λειτουργήσει σωστά η εθνική οικονομία.

Προμήθεια φαρμάκων και καυσίμων από τους συμμάχους. Αρχικά από τις ΗΠΑ και αν αρνηθούν από τη Ρωσία και να διαπραγματευθούμε τα πολιτικά ανταλλάγματα.

Να δημιουργήσουμε συμμαχίες εντός Ευρώπης, π.χ. με τη Γαλλία, η οποία είναι ένας γίγαντας σε θέματα ενέργειας ή με τη Ρωσία για την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων μας.

Και ο κ. Δελαστίκ κατέληξε: «Εξάλλου εκτός ευρώ θα μπορούμε να ασκήσουμε μεγαλύτερη πίεση και σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, όπου θα έχουμε επίσης δραματικές εξελίξεις πολύ σύντομα».

Δεν ξεχνάμε τον σύντροφο... έφυγε στις 4 Απρίλη του '12... Δεν ξεχνάμε τα τσογλάνια των γερμανοτσολιάδων τι έλεγαν στα κανάλια των νταβατζήδων!

απο σιβυλλα

Αλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς

Προσερχόμαστε με κοινή θέση να αντικατασταθεί το ΕΕΤΗΔΕ από τον ενιαίο φόρο ακινήτων με προοδευτικό χαρακτήρα

 εισπρακτικός μηχανισμός θα παραμείνει η ΔΕΗ

 

Ετσι θα μάθουν

Τετάρτη, 3 Απριλίου 2013

Του Νίκου Μπογιόπουλου - "Unfollow"

Δείτε τους. Ανεβοκατεβαίνουν στο πολιτικό βήμα. Παρελαύνουν στη μικρή οθόνη και στα μικρόφωνα. Πουλούν «μούρη» περί «υπευθυνότητας» και «πατριωτισμού». Ζητούν «σύνεση». Κηρύττουν τον «ορθολογισμό». Απαιτούν ανάληψη των «ιστορικών ευθυνών».

Και τι εννοούν με όλα αυτά; Μα ότι ο εργάτης πρέπει να ζει (στην καλύτερη περίπτωση) με 50 ευρώ καθαρά! Ότι οι συνταξιούχοι πρέπει να ζουν με 300 ευρώ! Ότι τα εκατομμύρια των ανέργων και των «απασχολήσιμων» πρέπει να δείξουν «κατανόηση». Έχουν στείλει πάνω από 3,5 εκατομμύρια Ελληνες κάτω από το όριο της φτώχειας, 500.000 παιδιά στον υποσιτισμό και το 90% του ελληνικό λαού στο κοινωνικό περιθώριο και στην ανασφάλεια. Κι όμως, έχουν τη ξετσιπωσιά να μιλούν!

Δείτε τους στα πολιτικά σουαρέ και στα τηλεοπτικά τραπέζια της «δημοκρατικής» μονοφωνίας. Άπαντες παρόντες:
Ο εσμός των εκπροσώπων ενός πολιτικού συστήματος που τα έκανε όλα ίσιωμα και τώρα το παίζουν από πάνω και «σωτήρες»!
Οι τσανακογλείψτες-«διανοούμενοι», τα εξωνημένα υπαλληλάκια, αυτό το καθηγητικό κατεστημένο που για τη «σοφία» του και την προστυχιά το έγραφε ο Βάρναλης: «Και συ, τσούλα των δήμιων, Επιστήμη, της Αλήθεια εσχάτη τεψροδόχα, και συ, πρόστυχη Πένα και ψοφίμι, του βούρκου λιβανίζετε την μπόχα»...

Η περιφερόμενη αυθάδεια του εκδοτικού και δημοσιογραφικού καθεστώτος, οι απαστράπτοντες «αστέρες» της σαπίλας, μια ζωή «προαγωγοί» και «φιλιππινέζες» εκείνης της πολιτικής που για να υπάρχει φροντίζει να διατηρεί στον αφρό το κάθε «πετυχημένο» και «καπάτσο» κατακάθι!

Δείτε τους. Δείτε τον κύριο γενικό γραμματέα που δηλώνει ότι τα 500 ευρώ βασικός είναι «πολλά»...

Δείτε τον κύριο διευθύνοντα σύμβουλο, αυτό το άθυρμα, που ισχυρίζεται ότι για το θάνατο των δύο παιδιών στη Λάρισα από το μαγκάλι δε φταίει η τιμή του πετρελαίου θέρμανσης, αλλά η ελλιπής... παιδεία τους. Κατά δήλωση του κυρίου διευθύνοντα συμβούλου, εκτός από νεκρά τα παιδιά ήταν και αμόρφωτα, αφού, όπως είπε, δεν γνώριζαν τις βλαβερές συνέπειες του μονοξειδίου του άνθρακα...

Όλοι αυτοί λένε ότι η «σωτηρία» μας είναι ο θάνατος μας διά της εξαθλίωσης. Αλλά αφού αυτή είναι η «σωτηρία», γιατί δεν δοκιμάζουν να «σωθούν» οι ίδιοι με τον τρόπο που προτείνουν σ' εμάς;
Εμπρός λοιπόν: Ας παραιτηθούν από τη χλιδή τους. Ας περιέλθουν στην κατάσταση των μισθωτών σκλάβων, των ανέργων. Ας ζήσουν -αυτοί- με τα 500 ευρώ. Με αυτά να πληρώνουν για σπίτι, φαγητό, ντύσιμο, χαράτσια και πετρέλαιο θέρμανσης.

Δεν είμαστε τόσο αφελείς να περιμένουμε ότι θα το πράξουν. Είμαστε, όμως, αρκετά ρεαλιστές ώστε να προσδοκούμε την τιμωρία τους. Την «τιμωρία» που θα τους άξιζε την περιγράφει ο γερο-Ανσέλμο: «Θα τους έβαζα να δουλεύουν κάθε μέρα, όπως δουλέψαμε εμείς στα χωράφια κι όπως δουλεύουμε στα βουνά κόβοντας ξύλα, για όλη τους τη ζωή. Έτσι θα βλέπανε για ποιο σκοπό γεννηθήκανε οι άνθρωποι. Θα έπρεπε να κοιμούνται εκεί που κοιμόμαστε εμείς. Να τρώνε όπως τρώμε εμείς. Πρώτα απ' όλα όμως να δουλεύουν. Έτσι θα μάθουν». (Ερνεστ Χεμινγουέι, Για ποιον χτυπά η καμπάνα)

Ναι! Πρώτα απ' όλα να δουλεύουν! Έτσι θα μάθουν! Το αφιερώνουμε ολόψυχα σε όλους τους σπουδαιοφανείς (κυρίους και κυρίες) της εξουσίας, τους ματαιόσπουδους των τηλεοπτικών υποσταθμών της ολιγαρχίας, τους απαστράπτοντες των «φιλανθρωπικών» σωματείων, τους «ευπατρίδες» των ντόπιων και ξένων «οίκων», τους «νόμιμους και ηθικούς» εκμεταλλευτές, κηφήνες και σφετεριστές του πλούτου που άλλοι παράγουν. Το αφιερώνουμε στους χορτάτους, που με αναίδεια καλοζωισμένης Αντουανέτας, καμουφλαρισμένοι πίσω από την αυθεντία της ασημαντότητας τους, πλαισιωμένοι από τις «ΎΕΝΕΔ» της «δημοκρατίας» τους, διατάζουν τους πεινασμένους «να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων».

Και τους λέμε: Στον κόσμο που προσδοκούμε, τον απαλλαγμένο από τη βρωμιά σας, δεν θα σας πειράξει κανείς. Αλλά η τιμωρία σας θα είναι αμείλικτη: Εκεί θα μάθετε να βγάζετε το ψωμί σας δουλεύοντας. Εκεί δεν θα μπορείτε να στέλνετε εκατομμύρια ανθρώπους στη φτώχεια και στην ανεργία, για να αυξάνετε εσείς το παντεσπάνι σας.

Αναρτήθηκε από ΒΑΘΥ    στις 2:10 μ.μ.

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥ ΑΝΔΡΕΑ-ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΠΟΥΡΖΟΥΚΟΥ

«ΗΘΕΛΕ ΑΚΟΜΗ ΠΟΛΥ ΦΩΣ ΝΑ ΞΗΜΕΡΩΣΕΙ
ΟΜΩΣ ΕΓΩ ΔΕΝ ΠΑΡΑΔΕΧΤΗΚΑ ΤΗΝ ΗΤΤΑ»

12.25μ.μ.
Η τελευταία φορά που κοίταζα το ρολόι μου. Πίσω μας ένα περιπολικό, μέσα στο βάν οι δύο σύντροφοι μου, ο «όμηρος» κi εγώ. Μόλις λίγες ώρες πριν τα συναισθήματά μας ήταν τελείως διαφορετικά. Για λίγο, φαινομενικά, όλα πήγαιναν τέλεια, μέχρι τη στιγμή που συνέλλαβαν τον συντροφό μας στο «ασθενοφόρο». Εκεί, η κατάσταση στιγμιαία μας κατέβαλε, παρ’ όλα αυτά διατηρήσαμε το μυαλό μας καθαρό , στο βαθμό που ήταν πλέον δυνατόν, έτσι και εξασφαλίσαμε τη διαφυγή των συντρόφων μας.

Γυρνάμε πλέον στην αρχική μας εικόνα, οι τρεις μας μέσα στο βαν μαζί με τον «όμηρο» και μία «τυχαία» (μόνο τυχαία δεν ήταν καθώς το σήμα είχε πέσει σε όλες τις γύρω πόλεις) συνάντηση με ένα περιπολικό. Τα τελευταία λεπτά της ελευθερίας μας είχαν ήδη αρχίσει να μετρούν αντίστροφα. Το τί ειπώθηκε μέσα στο βαν αυτά τα λεπτά έχει μικρή σημασία για την ιστορία μας, αυτό που μετράει είναι η τελική μας απόφαση. Δε θα ρίξουμε, δε θα ρισκάρουμε τη ζωή του γιατρού. Ήταν η μόνη επιλογή που είχαμε εκείνη τη στιγμή. Το μόνο όπλο που είχαμε τελικώς σε αυτή τη συνθήκη ήταν το πάθος μας για ελευθερία. Το τραβήξαμε όσο πήγαινε. Μετά από μία καταδίωξη στους δρόμους της Βέρροιας, σχεδόν βγαλμένη από ταινία, τελικά εγκλωβιστήκαμε σε ένα στενό από ένα περιπολικό που τυχαία βρέθηκε εκεί. Δεν ξέρω πόσο νόημα έχει να αναπαράγω εκ νέου το υπόλοιπο σκέλος της ιστορίας. Το μόνο που αισθάνομαι ότι πρέπει να ξεκαθαρίσω, καθώς πήρε μεγάλη διάσταση, είναι το κομμάτι των βασανισμών. Ξέρω ότι για ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας η εικόνα ενός ξυλοδαρμένου ανθρώπου μπορεί να γεννήσει φόβο, λύπηση, απορία. Όχι όμως για εμάς σύντροφοι. Μπορώ να πω επίσης ότι το κράτος σκοπίμως έδωσε τις φωτογραφίες μας στη δημοσιότητα με στόχο τον εκφοβισμό των ανθρώπων που σκέφτονται να πράξουν αναλόγως. Μπορεί και να ήταν ένα βιαστικό «λάθος» λόγω αυτοματισμού που χαρακτηρίζει πλέον οποιαδήποτε επιχείρηση της αντιτρομοκρατικής. Όπως και να έχει δε θέλω να εστιάσω σε αυτό στην παρούσα φάση. Θέλω να εκφράσω τη δικιά μου σύντομη γνώμη για αυτές τις ώρες ξυλοδαρμού.
Από την αρχή κιόλας  δεν ένιωσα ούτε μια στιγμή  θύμα και προφανώς δε θέλω να αντιμετωπίζομαι ως τέτοιο. Μέσα στις τέσσερις ώρες ασταμάτητου ξύλου, φυσικά ένα από τα πράγματα που σκεφτόμουν ήταν πιθανά σενάρια γα το «τέλος» αυτών των θρασύδειλων καθαρμάτων. Ούτε φόβος, ούτε πόνος, μόνο οργή. Παρά την οδύνη της αλήθειας αρπάζεις το θέλω σου από τα μαλλιά και το γονατίζεις. Όση ώρα συνεχιζόταν το ξύλο μέσα μου επιβεβαιώνονταν όλα αυτά τα χρόνια που έχω επιλέξει να στέκομαι απέναντι σε αυτό το σάπιο σύστημα. Όλες μου οι επιλογές, όλες οι σκέψεις πήραν σάρκα και οστά. Ίσως ένα λεπτό τελικά με λυμένα τα χέρια να ήταν αρκετό. Ίσως τελικά αυτές οι στιγμές βασανισμού να είναι η σφραγίδα επικύρωσης του σάπιου συστήματος.
Ας μιλήσουμε για χρήμα όμως τώρα. Χρήμα που ρέει άφθονο(ακόμη και σε καιρούς ισχνούς που διανύουμε) στα τραπεζικά καταστήματα, στις εφορίες και σε κάθε τύπου επενδύσεις μεγάλων κεφαλαίων (τύπου Cosco). Το αίμα του καπιταλισμού.
Η άρνηση τοποθετησής μου ως άλλο ένα καλολαδωμένο γρανάζι σ΄αυτό το σύστημα είναι ένας από

“Μη παρακαλώ σας μη λησμονάτε τη χώρα μου…”

Δ ε χρειάζεται ενδεχομένως να παρακολουθεί κανείς τα ΜΜΕ για να σχηματίσει δική του άποψη σχετικά με τα όσα διαδραματίζονται στην πατρίδα μας και την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει.

Μια βόλτα είναι αρκετή για να δεις ανθρώπους με τρύπια παπούτσια και φθαρμένα παντελόνια που όμως προσποιούνται ότι δεν το έχουν αντιληφθεί. Για να δεις πρόσωπα κομμένα από τα βάσανα και την...
έλλειψη ελπίδας. Άλλωστε εμπόδια πάντα έφερνε η ζωή, υπήρχε όμως η προσμονή της επόμενης ημέρας. Για να παρατηρήσεις ανθρώπους που χθες είχαν δουλειά και σήμερα κοιμούνται στους δρόμους. Για να προβληματιστείς με τα καταστήματα και τις οικογενειακές επιχειρήσεις δεκαετιών που κλείνουν αφήνοντας κόσμο στο δρόμο. Για να περάσεις μέσα από το κέντρο της Αθήνας και να δεις τα νέα παιδιά να ψάχνουν παρηγοριά σε ψεύτικες ουσίες ως συνέπεια των ψεύτικων ελπίδων που κάποτε δόθηκαν στους γονείς τους.

Ο λαός φέρει δυστυχώς ακέραια την ευθύνη για το κατάντημά του και τη διαιώνιση της χούντας. Ποιος πιστεύει ότι το 1974 έπεσε η χούντα; Πλέον κανείς. Τα πρόσωπα μόνο άλλαξαν. Τα δε τανκς τα διαδέχθηκαν 5000αρα δεξιά κι αριστερά. Και τώρα η χούντα που ανέλαβε μετά το 1974 αποκαλύπτει το πραγματικό της πρόσωπο. Δημεύει περιουσίες, αρπάζει καταθέσεις, πετάει στο δρόμο, διαλύει την παιδεία, καταργεί την υγεία, οδηγεί σε αυτοκτονίες και μαζική μετανάστευση. Ο λαός ταΐστηκε, παραμυθιάστηκε και απόκαμε στον ύπνο ώστε ενώ μεσολάβησαν από το 1977 ως σήμερα 14 (!) εκλογικές αναμετρήσεις, συντηρούσε όλο αυτό το μόρφωμα που απλά άλλαζε χρώμα κατα καιρούς.

Πάρα ταύτα δεν του άξιζε αυτή η κατάληξη. Αυτή η κατάντια. Γιατί είναι κατάντια όταν δεν ανάβεις τη λάμπα και αρκείσαι στο φως της τηλεόρασης ή να μαζεύεις τα πατημένα πορτοκάλια της λαϊκής όταν έχουν φύγει όλοι.

Δεν του άξιζε να βρεθεί στο δρόμο. Να του κόβουν το ρεύμα. Να ζητά εργασία και να σωριάζεται από την ασιτία ή να ειδοποιείται πως το παιδί του έχασε τις αισθήσεις του γιατί δύο ημέρες τώρα έχει βάλει στο στόμα του μονάχα λίγο γάλα.

Δεν του άξιζε να χάσει τα παιδιά του που φεύγουν έξω ρίχνοντας μαύρη πέτρα.

Δεν του άξιζε να εξευτελίζεται διεθνώς.

Του άξιζε φυσικά να βάλει μυαλό.

Έχει μια ιστορία να πάρει η ευχή που χάνεται στα βάθη των αιώνων. Αρχαίοι φιλόσοφοι, κορυφαίοι στρατηλάτες, ένδοξοι αυτοκράτορες, άνθρωποι του πνεύματος ξεπήδησαν μέσα από αυτό το έθνος. Πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσει ο κατήφορος. Πρέπει κάποια στιγμή έστω και αργά να ανέβουμε προς τα πάνω. Για αυτό λοιπόν:

Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ και μυρσίνη εσύ δοξαστική

μη παρακαλώ σας μη λησμονάτε τη χώρα μου

- του Στρατή Μαζίδη από freepen, μέσω "Το Γρέκι" 

 

μεσω σιβυλλα