Εάν αληθεύει , εμένα μου λέει πως μάλλον θα ακούσουμε απόφαση για απολύσεις

Απόβαση κοκκινοσκούφηδων στο Πεντάγωνο! 

μεσω το Γρεκι 

Νταλίκα ξεφόρτωνε οχήματα στο Πεντάγωνο!

Πριν από λίγο και όχι από την κεντρική είσοδο, μια τεράστια νταλίκα του στρατού ξεφόρτωνε στο Πεντάγωνο ειδικά οχήματα του στρατού.

Την επχείρηση επιτηρήσουν οι λεγόμενοι "κοκκινοσκούφηδες" της επίλεκτης 71ης αερομεταφερόμενης ταξιαρχίας στο Κιλκίς, που είναι γνωστοί και ως...

τα ΜΑΤ του στρατού.

Τέτοια οχήματα είχαν κατέβει ξανά στο μεγάλο "ντου" των συνδικαλιστών στο υπουργείο και γενικά θεωρούνται από τα πιο σκληρά σώματα του Ελληνικού Στρατού.

Μαθητές: «Η ΔΕΗ έκοψε το ρεύμα από τα σπίτια μας»

Τα όσα έζησαν όταν η ΔΕΗ έκοβε το ρεύμα σε δεκάδες σπίτια της περιοχής έγραψαν σε έκθεσή τους μαθητές του 5ου δημοτικού σχολείου Δενδροποτάμου Θεσσαλονίκης την οποία ο δάσκαλός τους μαζί με μία σχετική επιστολή την έστειλε στον Συνήγορο του Παιδιού.

Συγκεκριμένα την Πέμπτη 22 Νοεμβρίου, σύμφωνα με τα όσα αναφέρει ο δάσκαλος Άγγελος Χατζηνικολάου στην επιστολή του, υπάλληλοι της ΔΕΗ με συνοδεία ΜΑΤ έκοψαν το ηλεκτρικό ρεύμα χωρίς καμία ενημέρωση σε ολόκληρα τετράγωνα της συνοικίας του Δενδροποτάμου προκαλώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο την αντίδραση των μαθητών αλλά και των κατοίκων της περιοχής.

«Εμάς μας έκοψαν το ρεύμα και δεν έχουμε φροντίδα. Το ηλεκτρικό ρεύμα όπως και το νερό είναι αγαθά και αν τα στερήσουμε από τους ανθρώπους θα κινδυνέψει η ζωή τους» έγραψαν μεταξύ άλλων στην έκθεσή τους οι μαθητές προσθέτοντας ότι οικογένειες συμμαθητών τους αναγκάστηκαν να πετάξουν όλα τα φαγητά από τα ψυγεία τους.



Στην επιστολή που έστειλε ο κ. Χατζηνικολάου προς τον Συνήγορο του Παιδιού αναφέρει μάλιστα ότι ανάμεσα στις οικογένειες που τους κόπηκε το ρεύμα
είναι και πολύτεκνες οικογένειες μαθητών της τάξης με 5, 6 και 7 παιδιά.

«Το ομαδικό και πρωτόλειο κείμενο γραμματισμού των παιδιών της τάξης, που συνοδεύει την επιστολή, περιγράφει με ενάργεια τη μεθοδικότητα της παρέμβασης της ΔΕΗ» αναφέρει στην επιστολή του ο κ. Χατζηνικολάου και προσθέτει ότι θεωρεί «αυτονόητη την παρέμβαση του Συνηγόρου του Παιδιού προς τις υπηρεσίες της ΔΕΗ για την αποκατάσταση της παροχής του ηλεκτρικού στα σπιτιών των παιδιών του Δενδροποτάμου».

http://topontiki.gr/

«Τους χτυπάνε με μαχαίρια και σπασμένα μπουκάλια»

Μπροστά σε μία ανθρωπιστική κρίση και αντιμέτωποι με τον πιο δύσκολο χειμώνα των τελευταίων δεκαετιών βρίσκονται οι Γιατροί του Κόσμου, οι οποίοι καθημερινά βλέπουν ουρές ανθρώπων να συνωστίζονται έξω από τα πολυϊατρεία τους. Σε Αθήνα, Πέραμα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα και Χανιά η εικόνα είναι ίδια. Άνθρωποι καθημερινοί, συνταξιούχοι, άνεργοι, εργαζόμενοι με πολλά ένσημα στην πλάτη τους αφήνουν στην άκρη τις αναστολές και ζητάνε τη βοήθεια των ΓτΚ. Από ιατροφαρμακευτική περίθαλψη μέχρι και τρόφιμα. Πλέον δεν υπάρχει ντροπή. Οι εποχές έχουν αλλάξει.

[…]Οι Γιατροί του Κόσμου αρνούνται να διαχωρίσουν τους ασθενείς σε Έλληνες και ξένους. Απέναντι στο «μόνο για Έλληνες» των χρυσαυγιτών αντιπαραβάλλουν το «όπου υπάρχουν άνθρωπο». «Δεν επιλέγουμε ποιος θα έρθει, δεν διώχνουμε τον μετανάστη και τον πρόσφυγα. Βλέπουμε τον άνθρωπο, ανεξαρτήτως φυλής, θρησκείας και χρώματος, οι πόρτες μας είναι ανοιχτές σε όλους. Οι γιατροί έχουν δώσει έναν όρκο», σημειώνει η κ. Θάνου.

Εκτός από την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη που παρέχουν, οι ΓτΚ διαθέτουν, μεταξύ άλλων, και ξενώνα υποδοχής αιτούντων άσυλο. Παρέχουν στέγαση, τροφή, είδη πρώτης ανάγκης καθώς επίσης ψυχολογική στήριξη και μαθήματα ελληνικών και αγγλικών. Από το 2011 μέχρι και σήμερα έχουν φιλοξενηθεί περίπου 130 άτομα, στην πλειονότητά τους αφγανικής καταγωγής.

«Τους χτυπάνε με μαχαίρια και σπασμένα μπουκάλια»

Γιατροί και εθελοντές βρίσκονται καθημερινά αντιμέτωποι με τα δεκάδες θύματα των ακροδεξιών και νεοναζιστικών ομάδων που αλωνίζουν ανενόχλητες στη χώρα. Τα ιατρεία των ΓτΚ αποτελούν το μοναδικό καταφύγιο για τους τρομαγμένους μετανάστες που στοχοποιούνται και βιώνουν καθημερινά την τυφλή βία. Οι καταγγελίες σοκάρουν. «Βγάζουν τις μπούρκες από τις γυναίκες και τις χτυπάνε», μας λέει μία γιατρός στο ιατρείο της Ομόνοιας, με τον κ. Υφαντή, επίσης γιατρό, να προσθέτει: «Είμαστε οι πρώτοι που τους βλέπουμε. Στο νοσοκομείο φοβούνται να πάνε καθώς πολλοί δεν έχουν έγγραφα και υπάρχει ο κίνδυνος της απέλασης».

Παράλληλα περιγράφει την εγκληματική συμπεριφορά των δραστών. «Υπάρχει μία πανομοιότυπη δράση νεαρών Ελλήνων τον τελευταίο καιρό. Νεαροί με μαχαίρια, ρόπαλα, σπασμένα μπουκάλια, ενίοτε και με τη συνοδεία μεγαλόσωμων σκύλων, αφού εντοπίσουν τα θύματα, ζητάνε νομιμοποιητικά έγγραφα, λες και είναι η ασφάλεια. Τους ρωτάνε από πού είναι και, μόλις απαντήσουν, ξεκινάει το ξύλο τη αρκούδας. Είναι κάτι που με έχει συγκλονίσει» σημειώνει ο κ. Υφαντής. «Είναι άνθρωποι που δεν έχουν πρόσβαση σε καμιά δομή υγείας, αποκλεισμένοι από παντού».

«Φοβάμαι να κυκλοφορήσω»

Τον τρόμο έζησε πριν από λίγες μέρες ο Αχμέτ από το Αφγανιστάν, ο οποίος είχε την ατυχία να συναντηθεί με μία ομάδα νεαρών ακροδεξιών. «Όλα έγιναν πολύ γρήγορα. Ήμουν στον Σταθμό Λαρίσης όταν ξαφνικά μου επιτέθηκε ένα άτομο. Προσπάθησα να αμυνθώ, αλλά πριν το καταλάβω όρμησαν και οι υπόλοιποι της παρέας, δήθεν για να μας χωρίσουν. Με χτυπούσαν με μίσος σε όλο το σώμα ενώ η αστυνομία που βρισκόταν ακριβώς απέναντι, απλώς παρακολουθούσε. Το μόνο που έκαναν ήταν να καλέσουν ασθενοφόρο».

Τα τραύματά του είναι ακόμα ορατά. Γάζα στο κεφάλι, σπασμένη μύτη και πόνος σε όλο το σώμα. Οι ΓτΚ ήταν το μοναδικό μέρος στο οποίο βρήκε καταφύγιο �η κ. Θάνου.�αθώς κατά τη διάρκεια της επίθεσης έχασε τα χαρτιά του. «Χωρίς χαρτιά μου είπαν ότι, αν με πετύχουν στον δρόμο, θα με οδηγήσουν στο κέντρο κράτησης όπου θα με κρατήσουν για ένα χρόνο. Φοβάμαι να κυκλοφορήσω, κοιτάζω πίσω από κάθε γωνία» συμπληρώνει ο Αχμέτ.

[…]

http://www.unhcr.gr

http://rozkarta.blogspot.gr/

Πώς δημιουργείται ένας Ναζί (1943) – Εξαιρετικό αντιναζιστικό cartoon από τον Walt Disney (video, ελλ. υπότιτλοι)

“Education for Death: The Making of the Nazi”, λέγεται το 10λεπτο φιλμάκι κινουμένων σχεδίων του Walt Disney, που κυκλοφόρησε στις 15 Ιανουαρίου 1943 και βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο του Gregor Ziemer.

Η ταινία παρουσιάζει την ιστορία του μικρού Χανς, ενός αγοριού, που γεννήθηκε και μεγάλωσε στη ναζιστική Γερμανία και ανατρέφεται για να γίνει ένας ανελέητος στρατιώτης.

Στην αρχή της ταινίας, ένα ζευγάρι Γερμανών πρέπει να αποδείξει σε έναν δικαστή Ναζί, ότι έχει καθαρό αίμα Αρείας φυλής και συμφωνεί να αφιερώσει το γιο του, τον οποίο ονομάζει Hans – μετά την έγκριση του δικαστή -, στην υπηρεσία του Αδόλφου Χίτλερ και το Ναζιστικό Κόμμα. Τους δίνεται ένα αντίγραφο του Mein Kampf από το δικαστή ως ανταμοιβή για τις υπηρεσίες τους προς τον Χίτλερ κι ένα βιβλιάριο, που περιέχει χώρο για 12 παιδιά (ένας υπαινιγμός ότι το ζευγάρι αναμένεται να δημιουργήσει μια μεγάλη οικογένεια για την Πατρίδα).

Καθώς ο Hans μεγαλώνει, μαθαίνει μια διαστρεβλωμένη εκδοχή της Ωραίας Κοιμωμένης, όπου απεικονίζεται ο Χίτλερ ως ιππότης με την αστραφτερή του πανοπλία και σώζει την Ωραία Κοιμωμένη, μια παχύσαρκη Βαλκυρία, που εκπροσωπεί τη Γερμανία, από την κακιά μάγισσα, που εκπροσωπεί τη δημοκρατία. (Ο αφηγητής σαρκαστικά σχολιάζει ότι “το ηθικό δίδαγμα αυτής της ιστορίας φαίνεται να είναι ότι ο Χίτλερ σήκωσε τη Γερμανία στα πόδια της, την ανέβασε πάνω στη σέλα, και την πήρε για μια βόλτα.”) Χάρη σε αυτό το είδος της διαστρεβλωμένης ιστορίας, ο Hans και όλα τα νεαρά μέλη της χιτλερικής νεολαίας γοητεύονται με τον Φύρερ, στο πορτραίτο του οποίου αποδίδουν και το γνωστό χαιτετισμό.

Κατόπιν, το κοινό βλέπει τον Hans άρρωστο και κλινήρη. Η μητέρα του προσεύχεται γι αυτόν, γνωρίζοντας ότι είναι μόνο θέμα χρόνου, πριν οι αρχές έρθουν να τον πάρουν για να υπηρετήσει τον Χίτλερ. Ένας Ναζί αξιωματικός κτυπά την πόρτα για να πάρει τον Hans μακριά, αλλά η μητέρα του λέει ότι είναι άρρωστος και έχει ανάγκη φροντίδας. Ο αξιωματικός της λέει να θεραπεύσει το γιο της γρήγορα και να τον ετοιμάσει να φύγουν, πράγμα που σημαίνει ότι αν Hans δεν γίνει καλά, θα υποβληθεί σε ευθανασία. Ο αξιωματικός τη διατάζει να μην τον κανακεύει, γιατί ένας στρατιώτης δεν πρέπει να έχει συναισθήματα, ούτε να δείχνει κανένα απολύτως έλεος.

Τελικά, ο Hans αναρρώνει και συνεχίζει την “εκπαίδευση” του σε μια σχολική τάξη, όπου όλα τα παιδιά φορούν τις στολές της χιτλερικής νεολαίας. Στους τοίχους κρέμονται τα πορτραίτα του Χίτλερ, του Γκαίριγκ και του Γκαίμπελς. Ο δάσκαλος ζωγραφίζει στον πίνακα σε κινούμενα σχέδια ένα κουνέλι και μια αλεπού. Η αλεπού τρώει το κουνέλι και ο Hans λυπάται. Ο δάσκαλος γίνεται έξαλλος και βάζει τον Hans να καθίσει στη γωνία φορώντας καπέλο. Όπως ο Hans κάθεται τιμωρία, ακούει τους υπόλοιπους συμμαθητές να ερμηνεύουν “σωστά” το σκίτσο, λέγοντας πως η “αδυναμία δεν ταιριάζει ποτέ σε ένα στρατιώτη” και “ο ισχυρός αποφασίζει για τον αδύναμο”. Αυτό πυροδοτεί τον Hans να αποκηρύξει την άποψή του και να συμφωνήσει με τους υπόλοιπους ότι ο ασθενής πρέπει να καταστρέφεται. “Η Γερμανία είναι η “υπέρ-φυλή” και θα υποτάξει όλα τα αδύναμα έθνη”.

Το αγόρι, στη συνέχεια, λαμβάνει μέρος σε μια σταυροφορία για το κάψιμο των βιβλίων. Καίγεται οποιοδήποτε βιβλίο αντιτίθενται στον Χίτλερ, ενώ αντικαθίσταται η Αγία Γραφή με το Mein Kampf, ο σταυρός με ένα ναζιστικό ξίφος και καίγεται μια Καθολική Εκκλησία.

Ο Hans περνά τα επόμενα χρόνια “Παρελαύνοντας και χαιρετώντας” (“Marching and heiling, heiling and marching!”) μέχρι να γίνει ένας ενήλικας “καλός Ναζί” της Βέρμαχτ και να αρχίσει να εμπλέκεται με μίσος απέναντι σε οποιονδήποτε εναντιώνεται στον Χίτλερ, “μη βλέποντας τίποτα άλλο απ’ αυτό που το κόμμα θέλει να δει, μη λέγοντας τίποτε άλλο απ’ αυτό που το κόμμα θέλει να πει και μη κάνοντας τίποτα περισσότερο από ό, τι το κόμμα θέλει να κάνει.” (Εξαιρετικά, οι παρωπίδες, το φίμωτρο και οι αλυσίδες!)

Στο τέλος, ο Hans και οι υπόλοιποι Ναζί στρατιώτες παρελαύνουν στον πόλεμο μόνο για να καταλήξουν σε σειρές πανομοιότυπων τάφων, που δεν έχουν τίποτα πάνω τους, εκτός από μια σβάστικα και ένα κράνος στερεωμένο στην κορυφή. Έτσι λοιπόν η εκπαίδευση του Hans ολοκληρώθηκε. “Η εκπαίδευση για το θάνατο …”.

(Στοιχεία από disney.wikia.com και Wikipedia).

palmografos.com
 http://mavrhlista.wordpress.com/

Οι στρατηγικές επιλογές του Αλ. Τσίπρα

troktiko

• 0

   
• 
  
• 
  

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΛΑΣΤΙΚ

Δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι οι επόμενες ελληνικές βουλευτικές εκλογές θα γίνουν χωρίς να έχει συντελεστεί κάποιο μείζον πολιτικό γεγονός (π.χ. χρεοκοπία της Ελλάδας, αποβολή της από το ευρώ κ.λπ.). Αν πάντως γίνουν σε ομαλές συνθήκες, βάσει των σημερινών δεδομένων, θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι πρώτο κόμμα θα αναδειχθεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Ευνόητο είναι επομένως να ……..
απασχολεί την ηγεσία του το θέμα της στρατηγικής και τακτικής που θα του δώσει την εκλογική νίκη και θα του επιτρέψει να σχηματίσει κυβέρνηση και έτσι να ασκήσει την εξουσία.
Ο Αλέξης Τσίπρας σάρωσε στις εκλογές του Ιουνίου γιατί είχε την πολιτική τόλμη να προβάλει το σύνθημα «κυβέρνηση της Αριστεράς». Ανεξαρτήτως του πόσο ρεαλιστικό κρίνει ο καθένας το ενδεχόμενο αυτό, το σύνθημα της αριστερής κυβέρνησης του επέτρεψε δύο πράγματα: Πρώτον, να συσπειρώσει σοβαρό τμήμα των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ που είχαν απογοητευθεί ή και αηδιάσει με την κυβερνητική πολιτική του κόμματός τους και ήθελαν πάση θυσία άλλη κυβέρνηση. Δεύτερον, να σαρώσει ο ΣΥΡΙΖΑ στους ψηφοφόρους των κομμάτων που βρίσκονται στα αριστερά του. Ετσι, το περίπου 10% που είχαν πάρει έναν μήνα νωρίτερα το ΚΚΕ (8,48%) και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ (1,19%) συν κάποιες μικρές οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς συρρικνώθηκε σε κάτω από 5% αθροιστικά τον Ιούνιο. Ετσι ο ΣΥΡΙΖΑ έφτασε στο 27% (26,89% για την ακρίβεια).
Καθώς απαιτείται ένα επιπλέον ποσοστό της τάξης του 7% με 10% για να μπορέσει να αποτελέσει τον πυρήνα κυβερνητικής πλειοψηφίας, Ο ΣΥΡΙΖΑ αντιμετωπίζει διλήμματα στρατηγικών επιλογών. Καθώς από αριστερά του αφενός το ΚΚΕ συνεχίζει να αρνείται πεισματικά κάθε συνεργασία και αφετέρου δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να αποσπάσει ο ΣΥΡΙΖΑ -δεν υπάρχουν δηλαδή άλλοι αριστεροί ψηφοφόροι για να τον ψηφίσουν- ο Αλέξης Τσίπρας πρέπει να αντλήσει ψήφους από δεξιότερους ψηφοφόρους. Θα το επιχειρήσει εμμένοντας ο ίδιος σε μια αριστερή γραμμή και πείθοντας τους ψηφοφόρους ότι δεν υπάρχει άλλη λύση εκτός του ΣΥΡΙΖΑ ή θα προσχωρήσει ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ σε μια δεξιότερη γραμμή, ενστερνιζόμενος αυτός την ιδεολογία των ψηφοφόρων που θέλει να κερδίσει και ταυτόχρονα καθησυχάζοντας τους φόβους του κατεστημένου που ακόμη σαφώς αντιτίθεται στην πρωθυπουργοποίηση του Αλέξη Τσίπρα, τον οποίο δεν θεωρεί «πρωθυπουργήσιμο» για την ώρα;
Η επιλογή δεν είναι καθόλου εύκολη. Η εμμονή σε κυβέρνηση της Αριστεράς με το ακρωτηριασμένο εκλογικά ΚΚΕ κατηγορηματικά αντίθετο είναι εξαιρετικά δύσκολο να οδηγήσει στην εξουσία. Αντιθέτως, το δέλεαρ επιλογής της γραμμής της ενσωμάτωσης είναι πολύ ισχυρό, καθώς ανοίγει αμέσως τις πύλες αναρρίχησης στην κυβερνητική εξουσία, με αντάλλαγμα βεβαίως την άσκησή της στο πλαίσιο του συστήματος και σε μια διαρκή διελκυστίνδα συμβιβασμών και αντιπαραθέσεων με τα συμφέροντα του κατεστημένου.
Η άσκηση αριστερής πολιτικής από μια κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ στην περίπτωση αυτή καθίσταται ακόμη πιο δύσκολη εξαιτίας του γεγονότος ότι η απουσία κάποιου μετώπου συνεργασίας των δυνάμεων της Αριστεράς θα έχει ως αποτέλεσμα η κυβέρνηση αυτή να στερείται υποστήριξης από ένα ισχυρό μαζικό κίνημα, το οποίο θα άλλαζε τους συσχετισμούς και θα επηρέαζε τον ελληνικό λαό σε ευρεία κλίμακα υπέρ αριστερών διεξόδων από την κρίση. Σήμερα ο ελληνικός λαός βεβαίως και υποφέρει και αγανακτεί, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν επιθυμεί και δεν υποστηρίζει αριστερές λύσεις. Ετσι όμως μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα είναι έκθετη στις πιέσεις του κατεστημένου χωρίς αξιόλογα αντιστηρίγματα, οπότε η ενσωμάτωσή της πολύ, πάρα πολύ δύσκολα θα αποφευχθεί.
Ολα αυτά ανεξαρτήτως των προσωπικών διαθέσεων του Αλέξη Τσίπρα ή του άλφα ή βήτα στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ. Από εκεί και πέρα, κατά πόσο η εκτός ΣΥΡΙΖΑ Αριστερά πρέπει να παραμείνει απλός θεατής των εξελίξεων ή πρέπει να προσπαθήσει να συμμετάσχει με τρόπους που θα επιλέξει σε αυτήν τη ζωτικής σημασίας για το μέλλον του λαού μας διελκυστίνδα, είναι ένα άλλο θέμα που θα απαντηθεί εμπράκτως στο εγγύς μέλλον.

Ο παππούς με την μάσκα κατέληξε-Δευτέρα 26.11 η κηδεία

Δευτέρα, 26 Νοεμβρίου 2012

καποιος φωτογράφος γυρισε το φακο σε κατι ασυνηθιστο.. κάτι ασυνηθιστα παράξενο..

ενας παππους από κείνους που τα εγγόνια του λένε ιστορίες στα παιδιά τους ... γιατί τα μικρά δεν κάνει να "ενοχλήσουν" τον πολύ ηλικιωμένο κύριο

ένας παππούς από κείνους που ζει σα  νέος ... φωνάζει..διεκδικεί την ελευθερια του δρόμου
ενας παππούς που βλέπει

βλέπει πως έχουν τα πράγματα στο δρόμο...δεν ευελπιστεί να τουμπάρει την καταστολή με τις άσπρες του τρίχες και την ριτιδιασμέμη του οψη. Δεν είναι απο κοινους που φετιχοποιουν αλλωτριωνοντας τα μεσα η' που σφινώνουν την εικόνα τους στην βρωμισμένη αισθητική του τώρα.

Ο παππούς με την μάσκα...ο παππούς που πριν λιγες μέρες σε κάποια απεργία ηταν στο δρόμο ΠΛΑΙ ΜΑΣ , κατέληξε.

Δευτέρα 26/11 στις 3.30 μμ, κηδεύεται στο νεκροταφείο της Καισαριανής


Πάντα μπροστάρης σ' όλους τους πολιτικούς, συνδικαλιστικούς και κοινωνικούς αγώνες.
Ο Βασίλης Παπανίκος του Λάμπρου, γεννήθηκε το 1925 στο Καλόχι Γρεβενών.
Στα εφτά του χρόνια χάνει και τον πατέρα του και ο Βασίλης γίνεται τρόφιμος του ορφανοτροφείου Γρεβενών. Μετά τη στοιχειώδη εκπαίδευση εγγράφεται στη Γεωργική σχολή Πτολεμαΐδας. Με την κύρηξη του πολέμου του 1940...
ο Βασίλης εκπαιδεύεται στα μετεωρολογικά όργανα και προσφέρει τις υπηρεσίες του στην αεροπορία και το υπουργείο γεωργίας. Στις 7 Απριλίου του 1941 γράφεται εθελοντής για τη στρατιωτική σχολή του Καϊρου, ματαιώνεται όμως η μετάβασή του γιατί το πλοιάριο που θα τους μετέφερε βομβαρδίστηκε και βυθίστηκε απο τα Γερμανικά Στούκας. Επιστρέφει ξανά στη σχολή Πτολεμαΐδας κι εκεί πρωτοστατεί στη ματαίωση ίδρυσης οργάνωσης Οχράνας απο το Σλαβομακεδονικό στοιχείο.
Οργανώνεται στο ΕΑΜ νέων και απο τον Κώστα Μωυσιάδη οργανώνεται στην ΟΚΝΕ όπου αναλαμβάνει υπεύθυνο καθοδηγητικό ρόλο στην οργάνωση νεολαίας.
Στο χωριό Καλόχι ήδη έχει συγκροτηθεί η πρώτη ένοπλη αντάρτικη ομάδα. Μετά τη μάχη του Σνιχόβου το Καλόχι αποτελεί σταυροδρόμι διέλευσης ενόπλων αντάρτικων ομάδων.

Ο Βασίλης αναλαμβάνει υπεύθυνο καθοδηγητικό ρόλο στην οργάνωση της ΕΠΟΝ. Μετά τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις των Γερμανών τον Ιούλιο του 1944 με προτροπή του γραμματέα της περιφερειακής επιτροπής της ΕΠΟΝ οι ΕΠΟΝΙΤΕΣ των Γρεβενών εντάσσονται στον μόνιμο ΕΛΑΣ, ο Βασίλης αναλαμβάνει υπεύθυνο ρόλο τροφοδοσίας των ανταρτών, πέρα όμως απο αυτή του την αποστολή πήρε μέρος και σε αρκετές μάχες.
Μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας διώκεται ανηλεώς, καταφεύγει στις ομάδες καταδιωκόμενων δημοκρατικών πολιτών. Το 1947 συλλαμβάνεται στην Αιανή Κοζάνης, παραπέμπεται στο στρατοδικείο Κοζάνης και δικάζεται σε 9 χρόνια. Στις 23 Οκτωβρίου του 1949 ξαναδικάζεται απο το ίδιο στρατοδικείο σε θάνατο. Η ποινή αυτή μετατρέπεται σε ισόβια απο το αναθεωρητικό δικαστήριο και παρέμεινε στις φυλακές μέχρι το Γενάρη του 1956.

Μετά την αποφυλάκισή του εντάσσεται στην ΕΔΑ και εργάζεται στην οργάνωση Αγίου Αρτεμίου.
Το 1964 με τη διαμάχη στις γραμμές της ΕΔΑ σε Χρουτσοφικούς και Μαοϊκούς εγκαταλείπει την οργάνωση και φεύγει για τη γενέτειρά του.
Ασχολείται πλέον με τον αγροτικό συνδικαλισμό πρωτοστατώντας σε όλους τους αγώνες του αγροτικού κινήματος. Την περίοδο της Χούντας τίθεται σε κατ' οίκον περιορισμό. Του στήνουν μια δολοφονική απόπειρα αλλά οι εκτελεστές αρνούνται να την πραγματοποιήσουν τελικά.
Μετά τη μεταπολίτευση ο Βασίλης με την ίδια θέρμη εξακολουθεί να αγωνίζεται μέσα απο τις αγροτικές και συνεταιριστικές οργανώσεις.

Μέχρι και την ημέρα του θανάτου του (Κυριακή 25/11/12) ήτανε μέλος του ΣΥΡΙΖΑ Καισαριανής.
Η φωτογραφία του Βασίλη Παπανίκου με την αντισφυξιογόνο μάσκα στο πρόσωπο κατά την διάρκεια των μεγάλων διαδηλώσεων του... 2011, έκανε τον γύρο του κόσμου μέσω των διεθνών φωτο ειδησεογραφικών πρακτορείων και αποτύπωσε δραματικά την βίαιη καταστολή που επιχειρήθηκε εναντίον των διαδηλωτών, αλλά κυρίως, την αγωνιστικότητα και την αγωνία για ένα καλύτερο αύριο.

http://greveniotis.gr

απο το indymedia

Αναρτήθηκε από αναρχογατουλης    στις 5:28:00 μ.μ.