Πέμπτη 29 Νοεμβρίου 2012
Και εσείς σύντροφοι – συναγωνιστές της ΔΕΗ , συνεχίζετε και στηρίζετε το κομματόσκυλο Και εσείς σύντροφοι-συναγωνιστές της ΔΕΗ αντιστέκεστε στο μνημόνιο Και εσείς σύντροφοι –συναγωνιστές της ΔΕΗ δείχνετε αλληλεγγύη στους αδύναμους συμπολίτες μας Για κουνήστε δεξιά αριστερά το ξερό σας … και κάντε καμιά συνέλευση με θέμα δράση και αλληλεγγύη
Τετάρτη 28 Νοεμβρίου 2012
Για τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς
Ιδεολογικός άξονας αυτής της επίθεσης είναι η «πάταξη της εισιτηριοδιαφυγής» ή αλλιώς της «λαθρεπιβίβασης» που εμφανίζεται έτσι ως αιτία επιδείνωσης των οικονομικών των ΜΜΜ και επιβάρυνσης του κόστους τους. Θα δείξουμε όμως ότι τα οικονομικά στοιχεία των ΜΜΜ όχι μόνο δεν έχουν επιδεινωθεί τα δύο τελευταία χρόνια – ώστε να δικαιολογούν μια τέτοια κρίση εσόδων – αλλά αντίθετα παρουσιάζουν συνεχή βελτίωση.
Κι αυτό με βάση τα στοιχεία της ίδιας της έκθεσης του ΟΑΣΑ για το 2011 (όπως δημοσιεύεται στο site του οργανισμού). Γιατί στην έκθεση αυτή οι παραγοντες του ΟΑΣΑ παρουσιάζουν φυσικά με περηφάνεια τους καρπούς της «τεράστιας προσπάθειας εξυγίανσης» που οι Μνημονιακές εντολές τους επιτάσσουν.
Μια ματιά στα στοιχεία του ΟΑΣΑ :
Διαβάζουμε λοιπόν στη συνοπτική έκθεση για τα στοιχεία 2009/2011: «Είναι αξιοσημείωτο ότι το καινούριο επιχειρησιακό πλάνο, μαζί με τις προαναφερθείσες αλλαγές είχαν σαν αποτέλεσμα την μείωση του λειτουργικού κόστους και αύξηση των λειτουργικών εσόδων το έτος 2011. Το λειτουργικό κόστος του ΟΑΣΑ ήταν κατά 143,8 εκατομμύρια ευρώ χαμηλότερο σε σχέση με το προηγούμενο έτος, ενώ τα συνολικά λειτουργικά έσοδα αυξήθηκαν κατά 55,3 εκ. ευρώ. Ως αποτέλεσμα, το λειτουργικό έλλειμα μειώθηκε κατά 71.6% περίπου στα 80 εκ. ευρώ. Αν μάλιστα συνυπολογιστούν έσοδα από τρίτους φορείς (Υπουργεία κ.λπ.) τότε το έλλειμα πέφτει στα 17,4 εκ.ευρώ». Επιπλέον – πάλι με βάση τα στοιχεία της έκθεσης – η κρατική επιχορήγηση, συμπεριλαμβανομένων των δανείων με εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου, μειώθηκε από τα 478 εκατομμύρια ευρώ στα 160 εκ. περίπου το 2011. Και όχι μόνο αυτό. Μαζεύοντας όλα τα στοιχεία, η έκθεση σημειώνει ότι ο ΟΑΣΑ θα παρουσιάσει πλεόνασμα 3,6 εκ. ευρώ έναντι ελλείματος 1,2 εκ. το 2010.
Κάποιες ιδιαιτερότητες ΟΣΥ και ΣΤΑΣΥ με σημασία :
Υπάρχει μια διαφοροποίηση ανάμεσα στον ΟΣΥ (δηλ. πρακτικά τα λεωφορεία, ΕΘΕΛ) και την ΣΤΑΣΥ, δηλ. τα μέσα σταθερής τροχιάς (μετρό, τρόλλεϋ, τραμ) που πρέπει να αναφερθεί γιατί σχετίζεται με πιθανές συντεχνιακές συμπεριφορές και αντιλήψεις. Η διαφοροποίηση έχει να κάνει με την συμμετοχή εισιτηρίων και κρατικής επιχορήγησης στα αντίστοιχα μέσα. Έτσι, με βάση πάντα τα στοιχεία του ΟΑΣΑ, τα λεωφορεία έχουν μια σημαντικά μεγαλύτερη εξάρτηση από την κρατική επιχορήγηση (που φτάνει στο 49% των εσόδων) σε σχέση με τα μέσα σταθερής τροχιάς, όπου το αντίστοιχο ποσοστό είναι μόλις 16%. Τα εισιτήρια είναι αντίστοιχα 48% και 79% των συνολικών εσόδων. Η δε κρατική επιχορήγηση εμφανίζεται αυξημένη κατά 53% στα λεωφορεία σε σχέση με το 2010, στοιχείο πάνω στο οποίο η κυβέρνηση θα σπεκουλάρει, αποκρύπτοντας φυσικά την κατακόρυφη πτώση της κρατικής επιχορήγησης για τα ΜΜΜ συνολικά.
Έχουμε έτσι μια πρώτη ένδειξη ότι – όπως ήδη φαίνεται – το κύριο μέτωπο της «εκστρατείας κατά της λαθρεπιβίβασης» θα είναι τα λεωφορεία. Και σημαίνει επίσης ότι οι εργαζόμενοι στα σωματεία της ΕΘΕΛ θα δεχτούν πιθανόν μεγαλύτερες πιέσεις, εξαιτίας ακριβώς της μεγαλύτερης εξάρτησης των λεωφορείων από την κρατική επιδότηση. Θα πρέπει λοιπόν να δείξουν αυξημένη ευαισθησία στο ζήτημα και να μην υποκύψουν στην παραπληροφόρηση και τους πιθανούς εκβιασμούς. Θα πρέπει να κατανοήσουν ότι δεν έχουν απέναντί τους τους επιβάτες ή τους «λαθρεπιβάτες» αλλά την Κυβέρνηση.
Η επίθεση στους εργαζόμενους :
Οι μισθοί των εργαζομένων, που αντιπροσωπεύουν το 71% του λειτουργικού κόστους, έχουν ήδη περικοπεί δραματικά εξαιτίας της πετυχημένης εφαρμογής, όπως υπερηφανεύεται η έκθεση του ΟΑΣΑ, της νομοθεσίας σχετικά με το μισθολογικό και συνταξιοδοτικό καθεστώς στο Δημόσιο και τις μετατάξεις. Για την ακρίβεια το μισθολογικό κόστος το 2011 μειώθηκε κατά 25% σε σχέση με το 2010 και κατά 38% σε σχέση με το 2009! Πάνω σε αυτές τις μειώσεις λοιπόν η κυβέρνηση απειλεί τους εργαζόμενους με νέες περικοπές.
Φυσικά υπάρχει πάντα ο μπαμπούλας της ιδιωτικοποίησης με το πρόσχημα του «προβληματικού» χαρακτήρα των ΜΜΜ. Πρόσχημα που, με βάση τα στοιχεία που δίνουμε παραπάνω, είναι εντελώς ανυπόστατο. Άλλωστε ξέρουμε πολύ καλά ότι το κριτήριο για την ιδιωτικοποίηση των ΜΜΜ ή όποιας άλλης δημόσιας εταιρείας δεν έχει έτσι κι αλλιώς να κάνει καθόλου με την κερδοφορία. Αρκεί να σκεφτεί κανείς όλες τις κερδοφόρες εταιρίες (ΟΠΑΠ, ΕΥΔΑΠ, φυσικό αέριο κ.λπ.) που έχουν βγει στο σφυρί με διαδικασίες fast track.
Η επίθεση στους επιβάτες – ο μύθος της λαθρεπιβίβασης :
Ακόμα και σε συνθήκες κρίσης τα έσοδα του ΟΑΣΑ από εισιτήρια αυξήθηκαν κατά 5%. Αν δει κανείς προσεκτικότερα υπάρχει αύξηση 9% όσον αφορά τα απλά εισιτήρια και τις μηνιαίες κάρτες αλλά μείωση περίπου 20% από τις ετήσιες κάρτες και τα πρόστιμα! Ο λόγος είναι μάλλον προφανής. Οι τιμές των ετήσιων καρτών είναι πλέον απαγορευτικές για πολύ κόσμο και προφανώς αρκετοί από τους ελεγκτές δεν κόβουν πρόστιμα αναγνωρίζοντας αυτό που η ίδια η έκθεση χαρακτηρίζει «αλλαγή των συνηθειών του επιβατικού κοινού»: λιγότερες μετακινήσεις, δραματική αύξηση της ανεργίας.
Αυτή η αλλαγή στις «συνήθειες του επιβατικού κοινού», δηλ. το ότι απλά ένα όλο και μεγαλύτερο κομμάτι του κόσμου δεν μπορεί να πληρώνει εισιτήριο, είναι μια δεύτερη αιτία πίσω από την εκστρατεία κατά της «λαθρεπιβίβασης». Για ένα κράτος που κόβει όλες τις βασικές κοινωνικές παροχές, κλείνει νοσοκομεία και αφήνει τα σχολεία να υπολειτουργούν, η επιδότηση του εισιτήριου είναι προφανώς ένα εντελώς απαράδεκτο κόστος, το οποίο πρέπει να περάσει στους επιβάτες και τους εργαζόμενους.
Απαραίτητος όρος για να πετύχει αυτή η «εκστρατεία» είναι όμως να διαμορφωθεί και το κατάλληλο έδαφος πάνω στο οποίο θα λειτουργήσει ο λεγόμενος «κοινωνικός αυτοματισμός» και κανιβαλλισμός που με τόση επιτυχία έχει εμπεδωθεί σε μεγάλα κομμάτια της κοινωνίας.
Διαίρει και βασίλευε :
Ή αλλιώς στρέφοντας επιβάτες εναντίον εργαζομένων και τούμπαλιν! Πρέπει να εφαρμοστεί λοιπόν το δοκιμασμένο δόγμα του διχασμού και της διαίρεσης όχι μόνο ανάμεσα σε επιβάτες και εργαζόμενους στα ΜΜΜ αλλά και στο εσωτερικό τους: οδηγοί εναντίον ελεγκτών, οδηγοί λεωφορείων εναντίον οδηγών μετρό, «συνεπείς» επιβάτες εναντίον «λαθρεπιβατών» κ.λπ. Με άλλα λόγια θα πρέπει να υπάρξει ένα κλίμα σύγκρουσης και φαγωμάρας ανάμεσα στα λαϊκά στρώματα – αφού και η πλειοψηφία των επιβατών είναι εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι κ.λπ. Αυτό επιχειρείται ουσιαστικά μέσα από τη διπλή σύνδεση: των περικοπών στους μισθούς των εργαζομένων με την αύξηση στα εισιτήρια και το κυνήγι της «εισιτηριοδιαφυγής». Λέει λοιπόν η Κυβέρνηση στους εργαζόμενους: κυνηγήστε τους «λαθρεπιβάτες» για να μην (αναγκαστούμε!!!) να σας κόψουμε τους μισθούς! Και στους επιβάτες: καμμιά ανοχή στους «τζαμπατζήδες» για να μην σας αυξήσουμε τα εισιτήρια! Η επιλογή της ορολογίας δεν είναι φυσικά τυχαία. Τόσο ο όρος εισιτηριοδιαφυγή όσο και λαθρεπιβίβαση προσφέρονται ιδανικά για λαϊκισμό μέσα από τις στοχοποιημένες κατηγορίες της φοροδιαφυγής και της λαθρομετανάστευσης. Για να μην πούμε ότι ένα κομμάτι του κόσμου ο τελευταίος συνειρμός (λαθρεπιβάτης – λαθρομετανάστης) είναι σχεδόν αυτόματος.
Απέναντι σε όλα αυτά :
Εμείς αναγνωρίζουμε – όπως και η πλειοψηφία των εργαζόμενων στα ΜΜΜ – ότι η μετακίνηση με τα ΜΜΜ είναι ένα βασικό κοινωνικό αγαθό και ανάγκη για τα πλατιά λαϊκά στρώματα. Δεν βλέπουμε «λαθρεπιβάτες» αλλά συμπολίτες μας που φτωχοποιούνται εξαιτίας της αυξανόμενης επίθεσης του κεφαλαίου. Και πιστεύουμε ότι όχι μόνο δεν δικαιολογείται καμμιά αύξηση εισιτήριων ή μείωση μισθών των εργαζομένων αλλά, αντίθετα, πρέπει να διεκδικήσουμε τουλάχιστον μείωση εισιτηρίων στα επίπεδα πριν την κρίση και δωρεάν μετακίνηση για ανέργους, φοιτητές, χαμηλοσυνταξιούχους. Μπορούμε να το πετύχουμε αυτό και να αποκρούσουμε την επίθεση Κυβέρνησης και κεφαλαίου βαθαίνοντας την αλληλεγγύη μέσα από ένα κοινό μέτωπο εργαζόμενων και τους αδιαμεσολάβητους, ανυποχώρητους αγώνες του.
Άνεργοι – Άνεργες από τις γειτονιές της Αθήνας
http://anergoigeitonion.espivblogs.net
Εκατό σκαλοπάτια κι ένα πλατύσκαλο.
γραφει ο αρισταρχος
Σελίδα. 1
Κοντοστάθηκε
και πήρε βαθιά ανάσα. Ήταν στα μέσα της διαδρομής στο μεγάλο
πλατύσκαλο. Από κάτω της πενήντα ατέλειωτα σκαλοπάτια κι από πάνω άλλα
τόσα, και στην μέση αυτή. Κοίταξε πάνω ύστερα κάτω και τέλος τα μελανά
της δάχτυλα από το βάρος που είχαν οι σακούλες με τα ψώνια. Της ήρθε η
έμπνευση να πετάξει στον κατήφορο τα ψώνια μα, ύστερα της έφυγε όπως της
ήρθε. Είχε μια καλύτερη ιδέα. Να πηδήξει η ίδια στα απότομα σκαλιά .
Και θα τόφτιαχνε, να μα την Παναγιά, αν …Αν δεν ένιωθε το χάδι στον ώμο της και ύστερα ένα σκαστό φιλί στο δεξί της μάγουλο.Ήταν ο μικρός της, ο Θανασάκης της, το στερνοπαίδι της. Της πήρε τις σακούλες απ’ τα χέρια κι αμολήθηκε στον ανήφορο. Τον κοίταζε που ανέβαινε σαν λαγός δύο δύο τα σκαλοπάτια με τα ψώνια στα χέρια και ζήτησε συγχώρεση για τις σκέψεις πούχε κάνει. Ας είναι καλά αυτό το παιδί, της έδινε μεγάλη δύναμη. Τον είχε κάνει σε μεγάλη ηλικία και τώρα αυτή στα πενήντα πέντε κι ο μικρός στα δώδεκα. Φέτος θα τελείωνε το δημοτικό.
Τώρα τι της ήρθε και θυμήθηκε την μάνα της, Θεός σχωρέστην, εκεί στην μέση της ανηφοριάς με τα εκατό σκαλοπάτια παρκαρισμένη στο κέντρο, στο φαρδύ πλατύσκαλο. Μόλις της ανακοίνωσε πως ήταν έγκυος. ” Έϊ άμυαλη, από μικρή έτσι ήσουνα. ΌΦΑ, όπου φυσάει ο άνεμος. Τώρα στα σαράντα τρία πάλι παιδί. Δεν σου φτάνουν τα άλλα δύο που έχεις;” και συνέχισε μονολογώντας “καιρός παιδιά καιρός πανιά”. Ότι και νάλεγε, αυτό της το παιδί ήταν όλα τα λεφτά. Έμοιαζε και του πατέρα της. Μούτρα, χούγια και όνομα. Τι άλλο χρειάζονταν; Έδωσε δύναμη στα κουρασμένα της πόδια και συνέχισε την ανάβαση. Εκατό σκαλοπάτια κι ένα πλατύσκαλο.
Από το τελευταίο σκαλοπάτι μέχρι το σπίτι της ήταν εκατόν πενήντα πέντε μέτρα μετρημένα. Ποτέ δεν έβγαζε αυτή την διαδρομή μονορούφι. Την σταματούσε όλη η γειτονιά. Να της πει τα νέα, τα παράπονα, την συμβουλή. Ποτέ όμως κουτσομπολιό. Αυτό το απαγόρευε ρητά. Ότι είχες να πεις θα τόλεγες μπροστά στο πρόσωπο που το αφορούσε. Οι αρχές, αρχές, έτσι την έμαθε ο μακαρίτης ο μπάρμπα-Θανάσης, ο πατέρας της.
Άσπρο, διώροφο με αυλίτσα, όμορφο. Μια έγχρωμη πινελιά στο μουντό και μονότονο τοπίο με τις πολυκατοικίες. Πως τα κατάφερε και τόσωσε από την αντιπαροχή μόνο αυτή τόξερε. “Αν φύγω εγώ από την ζωή αυτή κάντε ότι θέλετε” απαντούσε στα παιδιά της μόλις της κόλλαγαν να το δώσει.
Στην αυλή μόνο τρεις τριανταφυλλιές, μια ροζ και δύο άσπρες, όσα και τα παιδιά της. Η ξανθιά Σοφία, τριαντάρα αρραβωνιασμένη και ο Άκης είκοσι οκτώ λογοδοσμένος με την όμορφη Βάσω. Και ο τελευταίος, το καζάν ντιπί, ο Βενιαμίν που συνήθιζε να λέει ο κύρης της, ο Μανώλης. Άκουγε που τον φώναζαν Μάνο και της έπιαναν τα νεύρα. Άκου Μάνος. Μανώλης, σαν τον Χριστό. Ήταν και μαραγκός σαν τον Χριστό.
Αυτό την τράβηξε και γνωρίστηκε μαζί του. Καλά καλά, ήταν κι εκείνα τα ανεπανάληπτα μάτια. Τρελαινόταν από την μυρουδιά του ξύλου. Αν ήταν αγόρι θα γινόταν στα σίγουρα ξυλουργός. Όμως, να που η τύχη την οδήγησε δυό σκαλοπάτια κάτω από την γη να ρωτήσει για μια μοδίστρα εκεί κοντά που θα έπιανε δουλειά. Ραπτική που την έμαθα από την μάνα της την κυρά-Θεοδοσία στήριγμα και καμάρι της.
Τα μάτια του μεγάλα γκριζοπράσινα με θαλασσινές ανταύγειες κοίταξαν τον ξανθό άγγελο των δέκα εννέα Μαϊων που μπήκε στο μαγαζί του και γέμισαν δακρυϊκό υγρό κάνοντάς τα να γυαλίζουν. Έβλεπε δυό καλλίγραμμα χείλη να του μιλούν και δεν άκουγε. Το μόνο που έβλεπε ήταν ένας άγγελος με γλυκό προσωπάκι και σφιχτό κορμί ντυμένο σ’ ένα φόρεμα γεμάτο τριαντάφυλλα. Κι αυτός ήταν γεμάτος ροκανίδια και μυρωδιές ξύλου.
Συνεχίζεται …
«Γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελάει, πατέρα;»
Παιδί: «Γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελάει, πατέρα;».
Πατέρας: «Γιατί νικήσαμε, πετύχαμε λύση, παιδί μου!».
Παιδί: «Πάλι νικήσαμε, πατέρα;»
Πατέρας: «...»
Παιδί: «Αυτή δεν είναι η 17η λύση που πετυχαίνουμε, πατέρα;».
Πατέρας: «Ναι, αλλά αυτή είναι πραγματική λύση, παιδί μου».
Παιδί: «Πώς το ξέρεις αυτό, πατέρα;».
Πατέρας: «Γιατί τώρα θα μας το μειώσουν κατά 40 δισ. ευρώ το χρέος, παιδί μου».
Παιδί: «Και την προηγούμενη φορά που μας κουρέψανε 100 δισ. ευρώ από το σχολείο μου, από το ταμείο σου κι από το νοσοκομείο μας, το χρέος δεν έφτασε πάλι εκεί που ήταν πριν από το κούρεμα κι ακόμα παραπάνω, πατέρα;»
Πατέρας: «...»
Παιδί: «Και ποια άλλη λύση πετύχαμε, πατέρα;».
Πατέρας: «Τώρα πετύχαμε ότι το 2020 το χρέος θα είναι μόνο 125% του ΑΕΠ, παιδί μου».
Παιδί: «Τι μου λες, πατέρα!».
Πατέρας: «Ναι, παιδί μου!».
Παιδί: «Μα και το 2010 που αρχίσανε τα Μνημόνια, το χρέος μόνο 125% του ΑΕΠ δεν ήτανε, πατέρα;»
Πατέρας: «...»
Παιδί: «Καμία άλλη λύση πετύχαμε, πατέρα;»
Πατέρας: «Θα μας μειώσουνε τα επιτόκια, θα μας επιστρέψουνε και τα κέρδη τους από τα ομόλογά μας, παιδί μου».
Παιδί: «Θα μας μειώσει και η τράπεζα το επιτόκιο για το στεγαστικό, θα σου επιστρέψουνε κι εσένα το μισθό και του παππού τη σύνταξη, πατέρα;».
Πατέρας: «...».
Παιδί: «Τελικά, τι μένει, πατέρα;»
Πατέρας: «Θα μας δώσουνε τη δόση, παιδί μου».
Παιδί: «Από τις προηγούμενες δόσεις, εσύ πήρες τίποτα, πατέρα;».
Πατέρας : «...».
*
Τρυφερές - πλην φανταστικές - οικογενειακές στιγμές. `Η μήπως όχι και τόσο φανταστικές;...
Αυτή η φωτογραφία τραβήχτηκε στις 23 Απρίλη του 2010.
Ηταν τότε που ο Γιώργος Παπανδρέου, ως πρωθυπουργός της χώρας, από το Καστελόριζο και με φόντο τις βαρκούλες που αρμενίζανε, μας ανακοίνωσε την υπαγωγή της Ελλάδας στη δίνη των μνημονίων.
Οπως μας είπαν τότε οι κυβερνώντες και τα φερέφωνά τους, για τα μνημονιακά μαρτύρια του ελληνικού λαού, που ξεκίνησαν έκτοτε και συνεχίζονται ακατάπαυστα, η αιτία ήταν - έτσι μας είπαν - ότι το χρέος της χώρας ανήρχετο στο 125% του ΑΕΠ.
Αλλά να που σήμερα ήρθε ή ώρα να πανηγυρίσουμε. Ετσι μας λένε οι κυβερνώντες και τα φερέφωνά τους. Μας λένε ότι πρέπει να πανηγυρίσουμε. Να ευτυχίσουμε. Να ελπίσουμε. Να χαρούμε...
Η αιτία;
Οτι το 2020, δηλαδή σε 8 χρόνια από σήμερα και σε δέκα χρόνια από το διάγγελμα του Παπανδρέου στο Καστελόριζο, η Ελλάδα, μετά από την πολιτική της ανελέητης φτώχειας, της εξαθλίωσης, της εισοδηματικής και εργασιακής υπαγωγής του λαού της σε καθεστώς Νταχάου, θα έχει χρέος - πάλι - 125% του ΑΕΠ!
Δηλαδή, σε δέκα χρόνια - αλλά αυτή τη φορά εντελώς λεηλατημένοι, πλήρως εξαθλιωμένοι, απόλυτα είλωτες - μετά από τα τόσα και τόσα μαρτύρια, μας λένε ότι το «έπαθλό μας», η «σωτηρία» μας, θα είναι ότι θα μας έχουν ξαναγυρίσει στην ίδια θέση! Στην ίδια κατάσταση!
Μετά από τόσα μνημόνια, τόσους εφαρμοστικούς, τόσα μεσοπρόθεσμα, τόσες περικοπές, τόσες κλοπές, τόσα λουκέτα, τόση ανεργία, τόση δυστυχία, θα μας έχουν οδηγήσει εκεί απ' όπου ξεκίνησαν τα μαρτύρια!
Αυτός είναι ο λόγος που μας λένε ότι πρέπει να πανηγυρίσουμε. Οτι πρέπει να τους... δοξάσουμε. Να τους ανακηρύξουμε «σωτήρες» άμα τε και «ευεργέτες»: Επειδή μας υπόσχονται ότι στις 23 Απρίλη του... 2020, θα μας έχουν γυρίσει στο... Καστελόριζο!
Μόνο που αυτή τη φορά, αν τους επιτρέψουμε να συνεχίσουν να πανηγυρίζουν πάνω στις πλάτες μας, δεν θα είμαστε εδώ για να απολαύσουμε εκείνο το μελλοντικό τους διάγγελμα. Θα μας έχουν αφανίσει. Κι εμάς, και το Καστελόριζο και την Ελλάδα ολόκληρη.
Πατέρας: «Γιατί νικήσαμε, πετύχαμε λύση, παιδί μου!».
Παιδί: «Πάλι νικήσαμε, πατέρα;»
Πατέρας: «...»
Παιδί: «Αυτή δεν είναι η 17η λύση που πετυχαίνουμε, πατέρα;».
Πατέρας: «Ναι, αλλά αυτή είναι πραγματική λύση, παιδί μου».
Παιδί: «Πώς το ξέρεις αυτό, πατέρα;».
Πατέρας: «Γιατί τώρα θα μας το μειώσουν κατά 40 δισ. ευρώ το χρέος, παιδί μου».
Παιδί: «Και την προηγούμενη φορά που μας κουρέψανε 100 δισ. ευρώ από το σχολείο μου, από το ταμείο σου κι από το νοσοκομείο μας, το χρέος δεν έφτασε πάλι εκεί που ήταν πριν από το κούρεμα κι ακόμα παραπάνω, πατέρα;»
Πατέρας: «...»
Παιδί: «Και ποια άλλη λύση πετύχαμε, πατέρα;».
Πατέρας: «Τώρα πετύχαμε ότι το 2020 το χρέος θα είναι μόνο 125% του ΑΕΠ, παιδί μου».
Παιδί: «Τι μου λες, πατέρα!».
Πατέρας: «Ναι, παιδί μου!».
Παιδί: «Μα και το 2010 που αρχίσανε τα Μνημόνια, το χρέος μόνο 125% του ΑΕΠ δεν ήτανε, πατέρα;»
Πατέρας: «...»
Παιδί: «Καμία άλλη λύση πετύχαμε, πατέρα;»
Πατέρας: «Θα μας μειώσουνε τα επιτόκια, θα μας επιστρέψουνε και τα κέρδη τους από τα ομόλογά μας, παιδί μου».
Παιδί: «Θα μας μειώσει και η τράπεζα το επιτόκιο για το στεγαστικό, θα σου επιστρέψουνε κι εσένα το μισθό και του παππού τη σύνταξη, πατέρα;».
Πατέρας: «...».
Παιδί: «Τελικά, τι μένει, πατέρα;»
Πατέρας: «Θα μας δώσουνε τη δόση, παιδί μου».
Παιδί: «Από τις προηγούμενες δόσεις, εσύ πήρες τίποτα, πατέρα;».
Πατέρας : «...».
*
Τρυφερές - πλην φανταστικές - οικογενειακές στιγμές. `Η μήπως όχι και τόσο φανταστικές;...
Καστελόριζο, 23 Απρίλη του... 2020
Ηταν τότε που ο Γιώργος Παπανδρέου, ως πρωθυπουργός της χώρας, από το Καστελόριζο και με φόντο τις βαρκούλες που αρμενίζανε, μας ανακοίνωσε την υπαγωγή της Ελλάδας στη δίνη των μνημονίων.
Οπως μας είπαν τότε οι κυβερνώντες και τα φερέφωνά τους, για τα μνημονιακά μαρτύρια του ελληνικού λαού, που ξεκίνησαν έκτοτε και συνεχίζονται ακατάπαυστα, η αιτία ήταν - έτσι μας είπαν - ότι το χρέος της χώρας ανήρχετο στο 125% του ΑΕΠ.
Αλλά να που σήμερα ήρθε ή ώρα να πανηγυρίσουμε. Ετσι μας λένε οι κυβερνώντες και τα φερέφωνά τους. Μας λένε ότι πρέπει να πανηγυρίσουμε. Να ευτυχίσουμε. Να ελπίσουμε. Να χαρούμε...
Η αιτία;
Οτι το 2020, δηλαδή σε 8 χρόνια από σήμερα και σε δέκα χρόνια από το διάγγελμα του Παπανδρέου στο Καστελόριζο, η Ελλάδα, μετά από την πολιτική της ανελέητης φτώχειας, της εξαθλίωσης, της εισοδηματικής και εργασιακής υπαγωγής του λαού της σε καθεστώς Νταχάου, θα έχει χρέος - πάλι - 125% του ΑΕΠ!
Δηλαδή, σε δέκα χρόνια - αλλά αυτή τη φορά εντελώς λεηλατημένοι, πλήρως εξαθλιωμένοι, απόλυτα είλωτες - μετά από τα τόσα και τόσα μαρτύρια, μας λένε ότι το «έπαθλό μας», η «σωτηρία» μας, θα είναι ότι θα μας έχουν ξαναγυρίσει στην ίδια θέση! Στην ίδια κατάσταση!
Μετά από τόσα μνημόνια, τόσους εφαρμοστικούς, τόσα μεσοπρόθεσμα, τόσες περικοπές, τόσες κλοπές, τόσα λουκέτα, τόση ανεργία, τόση δυστυχία, θα μας έχουν οδηγήσει εκεί απ' όπου ξεκίνησαν τα μαρτύρια!
Αυτός είναι ο λόγος που μας λένε ότι πρέπει να πανηγυρίσουμε. Οτι πρέπει να τους... δοξάσουμε. Να τους ανακηρύξουμε «σωτήρες» άμα τε και «ευεργέτες»: Επειδή μας υπόσχονται ότι στις 23 Απρίλη του... 2020, θα μας έχουν γυρίσει στο... Καστελόριζο!
Μόνο που αυτή τη φορά, αν τους επιτρέψουμε να συνεχίσουν να πανηγυρίζουν πάνω στις πλάτες μας, δεν θα είμαστε εδώ για να απολαύσουμε εκείνο το μελλοντικό τους διάγγελμα. Θα μας έχουν αφανίσει. Κι εμάς, και το Καστελόριζο και την Ελλάδα ολόκληρη.
Νέα ληστεία των αποθεματικών των Ασφαλιστικών Ταμείων
Νέο επώδυνο κούρεμα στα αποθεματικά των ταμείων φέρνει η απόφαση του Eurogroup. Αναδημοσιεύουμε σχετικό άρθρο τυο Γ. Δελαστίκ από το Έθνος
Πανικό προκάλεσε στα ασφαλιστικά ταμεία ο συνδυασμός των ειδήσεων αφενός ότι η κυβέρνηση Σαμαρά θα προβεί σε επαναγορά ελληνικών ομολόγων που βρίσκονται στα χέρια ιδιωτών στο 35% της ονομαστικής αξίας τους και αφετέρου ότι το ΔΝΤ αρνήθηκε να δώσει το τμήμα της δόσης προς την Ελλάδα που
του αναλογεί αν προηγουμένως δεν εκτιμήσει μετά τις 13 Δεκεμβρίου πώς
πήγε η επαναγορά των ελληνικών ομολόγων. Ο πανικός οφείλεται στο ότι
ενδέχεται η κυβέρνηση ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ να δώσει εντολή στις διορισμένες διοικήσεις των ασφαλιστικών ταμείων να προσέλθουν και να δώσουν τα ομόλογα που κατέχουν χάνοντας το... 65% της αξίας τους!!!
Κάτι τέτοιο θα συνιστούσε πραγματικό όλεθρο για τα ασφαλιστικά ταμεία
και τη δυνατότητά τους να δίνουν συντάξεις που να διασφαλίζουν
υποτυπωδώς την ανθρώπινη αξιοπρέπεια των συνταξιούχων.
Η κυβέρνηση έχει ήδη λεηλατήσει με το «κούρεμα» το 53% της αξίας των ομολόγων που κατείχαν τα ασφαλιστικά ταμεία. Αν τα ξαναληστέψει εκ νέου με την «επαναγορά», δεν θα τους μείνει τίποτα σχεδόν για να δίνουν συντάξεις.
Η υπόθεση δεν είναι καθόλου αστεία και δεν προσφέρεται για δημαγωγία. Ας
πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, υποθέτοντας ότι ένα ασφαλιστικό
ταμείο είχε ένα ομόλογο αξίας 100 ευρώ. Με το «κούρεμα» του PSI η κυβέρνηση του έφαγε τα 53 ευρώ. Δεν του έδωσε όμως τουλάχιστον τα υπόλοιπα 47 ευρώ στο χέρι. Οχι. Του έδωσε 15 ευρώ σε διετή ομόλογα με την εγγύηση του ευρωπαϊκού μηχανισμού στήριξης, τα οποία είναι όντως σίγουρα λεφτά. Τα μόνα σίγουρα, γιατί τα υπόλοιπα 32 που λείπουν του τα έδωσε υποχρεωτικά σε νέα ελληνικά ομόλογα ανύπαρκτης αξιοπιστίας και μάλιστα με μια «μικρή λεπτομέρεια»: Τα πρώτα από αυτά τα ομόλογα συνολικής αξίας 32 ευρώ λήγουν το 2023 και τα τελευταία το 2042!!!
Ζήσε
δηλαδή Μάη μου να φας τριφύλλι. Τώρα έρχεται η κυβέρνηση και τι λέει; Να
της δώσουν τα ασφαλιστικά ταμεία τα ομόλογα ονομαστικής αξίας των 32 ευρώ έναντι... 11 ευρώ!
Με άλλα λόγια, από ένα ομόλογο αξίας 100 ευρώ πέρυσι τον Φεβρουάριο, να έχουν μείνει φέτος τον Δεκέμβριο στα χέρια των Ταμείων 15 συν 11 ίσον... 26 ευρώ!!! Θα τους έχει φάει δηλαδή η κυβέρνηση το... 74% της αξίας του ομολόγου! Πρόκειται αναμφίβολα για τη ληστεία του αιώνα σε παγκόσμιο επίπεδο.
Θα πρόκειται για απίστευτο οικονομικό και κοινωνικό έγκλημα, αν δεν
εξαιρεθούν τα ασφαλιστικά ταμεία από την υπαγωγή τους στην επαναγορά των
ελληνικών ομολόγων.
Το ίδιο βεβαίως θα συμβεί και με τα ομόλογα που έχουν στην κατοχή τους τα νοσοκομεία, τα πανεπιστήμια και λοιποί δημόσιοι οργανισμοί, αλλά και οι ελληνικές τράπεζες. Το αδίστακτο της ληστείας έγκειται στο ότι τα ασφαλιστικά ταμεία (τα νοσοκομεία, τα ΑΕΙ) είναι από τον νόμο υποχρεωμένα να έχουν όλα τους τα αποθεματικά κατατεθειμένα στην Τράπεζα της Ελλάδος,
η οποία τα διαχειρίζεται όπως θέλει αυτή και τους τα κάνει διαρκώς
ομόλογα, τα οποία λεηλατούνται ασταμάτητα. Δεν έχουν δηλαδή το δικαίωμα
ούτε καν τυπικά οι διοικήσεις των ασφαλιστικών ταμείων να καταθέσουν τα
λεφτά τους σε μια τράπεζα, να τα βγάλουν στο εξωτερικό, ή να τα
προστατεύσουν κατά πώς νομίζουν.
Επαναλαμβάνεται δηλαδή η ίδια απάτη με το «κούρεμα». Οπως τότε είχε εντέχνως καλλιεργηθεί η εντύπωση ότι με το «κούρεμα» ομολόγων αξίας 200 δισ. ευρώ θα χρωστούσε η χώρα μας 100 δισ. λιγότερα στους ξένους και τελικά διαπιστώσαμε ότι στην πραγματικότητα το «κούρεμα» χρεοκόπησε τα ασφαλιστικά ταμεία και τις τράπεζες,
καταφέροντας παράλληλα καίρια πλήγματα στα νοσοκομεία μας, τα
πανεπιστήμιά μας κ.λπ., έτσι θα ξαναγίνει και τώρα με την «επαναγορά».
Θα
αποτελειώσει η συγκυβέρνηση ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ τα ασφαλιστικά ταμεία και
θα τα κάνει ανίκανα να δίνουν συντάξεις, θα ωθήσει εκ νέου σε κεφαλαιακή
ανεπάρκεια τις ελληνικές τράπεζες και θα μας λένε πάλι σε λίγο ότι
πρέπει να ξαναδανειστεί η χώρα για να γίνει νέα ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών
και πάει λέγοντας. Ας ελπίσουμε ότι η κυβέρνηση θα θελήσει να μην
προχωρήσει σε μια τόσο εχθρική στάση εναντίον των Ελλήνων συνταξιούχων,
αν και οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι φοβόμαστε τα χειρότερα.
Έστειλαν το παιδί τους να υπηρετήσει στη Λήμνο και μετά δεν το αναγνώριζαν
ΑΠΟ: β.ariaditis TON Νοε 28, 2012 11:38 ΣΕ Αντιπολεμική Διεθνιστική Κίνηση, Κοινωνία |
Υπηρεσίες, Υπηρεσίες, Υπηρεσίες στο 88 (ΛΔΒ) λόχο διαβιβάσεων Λήμνου και Εθνικιστική προπαγάνδα.
Πραγματικά δεν αναγνώριζαν το παιδί τους οι δυστυχείς γονείς που καλέστηκαν να το παραλάβουν από τον 88ο Λόχο Διαβιβάσεων του Στρατοπέδου Βερτσώνη, της Λήμνου. Το παλικάρι πρόσφατα άρχισε να λέει περίεργες κουβέντες και οι συνάδελφοι του, ανήσυχοι, του συνέστησαν να επισκεφτεί το γιατρό. Αυτός διέγνωσε κρίση άγχους εξαιτίας των ατελείωτων υπηρεσιών και στο συνάδελφο δόθηκε 12ημερη άδεια.
Ο Υποδιοικητής της μονάδας, Λοχαγός Γκιρμπάτσης που ασκεί χρέη διοίκησης ανέλαβε να νουθετήσει τον συνάδελφο φαντάρο και προέβει σε παραλήρημα:
«αντί να παραπονιέσαι για τις υπηρεσίες και την εντατικοποίηση, θα έπρεπε να είσαι έτοιμος να θυσιαστείς για τον Στρατό και τους συναδέλφους σου»!
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή για να γνωρίσουμε τι συμβαίνει σε αυτή την ακριτική μονάδα, όπου οι φαντάροι που υπηρετούν εκεί έχουν να υποστούν και τις συνέπειες της κατάργησης των καταστάσεων επιβίβασης που αποφάσισε ο ΥΕΘΑ Π.Παναγιωτόπουλος, απαγορεύοντας ουσιαστικά την άδεια στους πιο φτωχούς φαντάρους.
Από τον Ιούλιο, η συγκεκριμένη μονάδα παρουσιάζει τεράστια κενά στην επάνδρωση της και σήμερα η δύναμη των φαντάρων είναι μόλις επτά (7) άτομα. Αυτό μεταφράζεται σε 29-31 υπηρεσίες το μήνα, παραβιάζοντας τους νόμους και τις διαταγές. Οι στρατιώτες βγαίνουν έξοδο μετά από (15) μέρες και η εντατικοποίηση χτυπά κόκκινο! Μάλιστα, οι φαντάροι που επανδρώνουν φυλάκιο στο βουνό, μένοντας μέσα (6) μέρες και ενώ με την επιστροφή τους στο στρατόπεδο θα έπρεπε να πάρουν έξοδο, αντίθετα μένουν μέσα και συνεχίζουν να δίνουν υπηρεσίες.
Παρά τις υποσχέσεις της διοίκησης, που αδυνατεί να δώσει λύση στο πρόβλημα, η κατάσταση χειροτερεύει διαρκώς. Η ανικανότητα της διοίκησης αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι ενώ θα μπορούσε να μοιράσει υπηρεσίες στους Επαγγελματίες Οπλίτες όπως προβλέπεται, τους αφήνει στο απυρόβλητο και χώνει συστηματικά τους στρατιώτες, εξαντλώντας τους.
Η διοίκηση της μονάδας είναι εχθρός του Αυτονόητου. Τα καθαριστικά είναι άγνωστη λέξη, οι συνθήκες υγιεινής άθλιες και επικίνδυνες για την υγεία των συναδέλφων φαντάρων. Ποντίκια και κοριοί κάνουν πάρτι, αλλά ο Υποδιοικητής το μόνο που ξέρει να κάνει είναι να βγάζει εθνικιστικά λογύδρια.
Πόθος και αυτού «να πάρει την Πόλη»! Για να τη διαχειριστεί όπως τη μονάδα της Λήμνου..
Είναι ενδεικτικά τα όσα συνέβησαν πρόσφατα στο φυλάκιο, όπου οι συνθήκες είναι άθλιες . Η αντλία έσπασε και οι φαντάροι έμειναν χωρίς νερό. Στο ίδιο φυλάκιο, που όπως είπαμε είναι στο βουνό και κάνει ψόφο, τα παράθυρα είναι σπασμένα, αλλά ποιος νοιάζεται. Όταν ο Υποδιοικητής επισκέφτηκε το φυλάκιο και οι στρατιώτες του μίλησαν για τα προβλήματα, ζητώντας λύση, αυτός τους απάντησε «Κρυώνετε; Θέλετε ζέστη; Πέστε και πάρτε 5 κάμψεις. Αν δεν ζεσταθήκατε, ξανά πέστε και πάρτε άλλες 5 κάμψεις. Συνεχίστε μέχρι να ζεσταθείτε»!
Συμπλήρωσε: «Θέλετε πόσιμο νερό; Και αν είσαστε 12ημερα σχοινάκια; Αν υπηρετούσατε όπως παλαιότερα 18 μήνες;».
Άσχετο, αλλά στα σχοινάκια δεν πίνουν πόσιμο νερό; Παλαιότερα, που η στρατιωτική θητεία ήταν μεγαλύτερη, δεν υπήρχε πόσιμο νερό;
Και ενώ ο Υποδιοικητής εκδηλώνει αυτή την αδιαφορία για τα ζητήματα της μονάδας και τα προβλήματα των φαντάρων, επιδεικτικά σηκώνεται και φεύγει να πάει να τρέξει Μαραθώνιο στην Ιταλία. Μάλιστα, δεν λείπει από τον ίδιο η εθνικιστική προπαγάνδα και τα σεξιστικά σχόλια.
Τέλος, ενδεικτικά αναφέρουμε, για να γίνει κατανοητό ποιες είναι οι συνέπειες των Μνημονίων στην καθημερινότητα των φαντάρων, αλλά και ποιες οι προτεραιότητες της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων, τα εξής:
Επειδή, τα αποθέματα πετρελαίου για τις ανάγκες θέρμανσης του στρατοπέδου είναι ελάχιστα, σχεδιάζεται η δημιουργία ενός κοινού Λόχου, τσουβαλιάζοντας τον ένα φαντάρο πάνω στον άλλο. Από την άλλη μεριά, στην συγκεκριμένη μονάδα συναντάς εξοπλισμό αξίας εκατομμυρίων ευρώ, ενώ για τα συστήματα δαπανώνται διαρκώς και περισσότερα χρήματα, καθώς παραγγέλνονται καινούργια.
Οι φαντάροι όμως νοιώθουν και είναι «η τελευταία τρύπα της φλογέρας».
Κανείς δεν νοιάζεται, κανείς δεν ασχολείται και διαρκώς φορτώνονται υπηρεσίες και νέα οικονομικά βάρη.
Άραγε, συνειδητοποιεί το ΓΕΣ, γιατί η διοίκηση της μονάδας αδυνατεί, το πόσο ακραίες είναι οι συνθήκες, το πόσο κοντά φτάσαμε να θρηνήσουμε;
Τέλος, καλούμε τους συναδέλφους να βγουν μαζικά παραπονούμενοι. Να ζητήσουν ακρόαση από τον Ταξίαρχο και να δημοσιοποιούν με κάθε ευκαιρία τις αυθαιρεσίες της διοίκησης.
Είναι χαρακτηριστικό ότι οι υποσχέσεις έμειναν κενό γράμμα ενώ οι συνεντεύξεις στους ψυχολόγους γίνονται για το θεαθήναι και δε προσφέρουν τίποτε.
Μόνο ο Ελεύθερος Συνδικαλισμός των Φαντάρων μπορεί αν υπερασπίσει τα δικαιώματα των φαντάρων και να σταθεί εμπόδιο στην Αυθαιρεσία.
ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΩΝ
ΤΗΛ. ΕΠΙΚ. 6932955437
Diktiospartakos.blogspot.com
http://tsak-giorgis.blogspot.gr/
Πραγματικά δεν αναγνώριζαν το παιδί τους οι δυστυχείς γονείς που καλέστηκαν να το παραλάβουν από τον 88ο Λόχο Διαβιβάσεων του Στρατοπέδου Βερτσώνη, της Λήμνου. Το παλικάρι πρόσφατα άρχισε να λέει περίεργες κουβέντες και οι συνάδελφοι του, ανήσυχοι, του συνέστησαν να επισκεφτεί το γιατρό. Αυτός διέγνωσε κρίση άγχους εξαιτίας των ατελείωτων υπηρεσιών και στο συνάδελφο δόθηκε 12ημερη άδεια.
Ο Υποδιοικητής της μονάδας, Λοχαγός Γκιρμπάτσης που ασκεί χρέη διοίκησης ανέλαβε να νουθετήσει τον συνάδελφο φαντάρο και προέβει σε παραλήρημα:
«αντί να παραπονιέσαι για τις υπηρεσίες και την εντατικοποίηση, θα έπρεπε να είσαι έτοιμος να θυσιαστείς για τον Στρατό και τους συναδέλφους σου»!
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή για να γνωρίσουμε τι συμβαίνει σε αυτή την ακριτική μονάδα, όπου οι φαντάροι που υπηρετούν εκεί έχουν να υποστούν και τις συνέπειες της κατάργησης των καταστάσεων επιβίβασης που αποφάσισε ο ΥΕΘΑ Π.Παναγιωτόπουλος, απαγορεύοντας ουσιαστικά την άδεια στους πιο φτωχούς φαντάρους.
Από τον Ιούλιο, η συγκεκριμένη μονάδα παρουσιάζει τεράστια κενά στην επάνδρωση της και σήμερα η δύναμη των φαντάρων είναι μόλις επτά (7) άτομα. Αυτό μεταφράζεται σε 29-31 υπηρεσίες το μήνα, παραβιάζοντας τους νόμους και τις διαταγές. Οι στρατιώτες βγαίνουν έξοδο μετά από (15) μέρες και η εντατικοποίηση χτυπά κόκκινο! Μάλιστα, οι φαντάροι που επανδρώνουν φυλάκιο στο βουνό, μένοντας μέσα (6) μέρες και ενώ με την επιστροφή τους στο στρατόπεδο θα έπρεπε να πάρουν έξοδο, αντίθετα μένουν μέσα και συνεχίζουν να δίνουν υπηρεσίες.
Παρά τις υποσχέσεις της διοίκησης, που αδυνατεί να δώσει λύση στο πρόβλημα, η κατάσταση χειροτερεύει διαρκώς. Η ανικανότητα της διοίκησης αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι ενώ θα μπορούσε να μοιράσει υπηρεσίες στους Επαγγελματίες Οπλίτες όπως προβλέπεται, τους αφήνει στο απυρόβλητο και χώνει συστηματικά τους στρατιώτες, εξαντλώντας τους.
Η διοίκηση της μονάδας είναι εχθρός του Αυτονόητου. Τα καθαριστικά είναι άγνωστη λέξη, οι συνθήκες υγιεινής άθλιες και επικίνδυνες για την υγεία των συναδέλφων φαντάρων. Ποντίκια και κοριοί κάνουν πάρτι, αλλά ο Υποδιοικητής το μόνο που ξέρει να κάνει είναι να βγάζει εθνικιστικά λογύδρια.
Πόθος και αυτού «να πάρει την Πόλη»! Για να τη διαχειριστεί όπως τη μονάδα της Λήμνου..
Είναι ενδεικτικά τα όσα συνέβησαν πρόσφατα στο φυλάκιο, όπου οι συνθήκες είναι άθλιες . Η αντλία έσπασε και οι φαντάροι έμειναν χωρίς νερό. Στο ίδιο φυλάκιο, που όπως είπαμε είναι στο βουνό και κάνει ψόφο, τα παράθυρα είναι σπασμένα, αλλά ποιος νοιάζεται. Όταν ο Υποδιοικητής επισκέφτηκε το φυλάκιο και οι στρατιώτες του μίλησαν για τα προβλήματα, ζητώντας λύση, αυτός τους απάντησε «Κρυώνετε; Θέλετε ζέστη; Πέστε και πάρτε 5 κάμψεις. Αν δεν ζεσταθήκατε, ξανά πέστε και πάρτε άλλες 5 κάμψεις. Συνεχίστε μέχρι να ζεσταθείτε»!
Συμπλήρωσε: «Θέλετε πόσιμο νερό; Και αν είσαστε 12ημερα σχοινάκια; Αν υπηρετούσατε όπως παλαιότερα 18 μήνες;».
Άσχετο, αλλά στα σχοινάκια δεν πίνουν πόσιμο νερό; Παλαιότερα, που η στρατιωτική θητεία ήταν μεγαλύτερη, δεν υπήρχε πόσιμο νερό;
Και ενώ ο Υποδιοικητής εκδηλώνει αυτή την αδιαφορία για τα ζητήματα της μονάδας και τα προβλήματα των φαντάρων, επιδεικτικά σηκώνεται και φεύγει να πάει να τρέξει Μαραθώνιο στην Ιταλία. Μάλιστα, δεν λείπει από τον ίδιο η εθνικιστική προπαγάνδα και τα σεξιστικά σχόλια.
Τέλος, ενδεικτικά αναφέρουμε, για να γίνει κατανοητό ποιες είναι οι συνέπειες των Μνημονίων στην καθημερινότητα των φαντάρων, αλλά και ποιες οι προτεραιότητες της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων, τα εξής:
Επειδή, τα αποθέματα πετρελαίου για τις ανάγκες θέρμανσης του στρατοπέδου είναι ελάχιστα, σχεδιάζεται η δημιουργία ενός κοινού Λόχου, τσουβαλιάζοντας τον ένα φαντάρο πάνω στον άλλο. Από την άλλη μεριά, στην συγκεκριμένη μονάδα συναντάς εξοπλισμό αξίας εκατομμυρίων ευρώ, ενώ για τα συστήματα δαπανώνται διαρκώς και περισσότερα χρήματα, καθώς παραγγέλνονται καινούργια.
Οι φαντάροι όμως νοιώθουν και είναι «η τελευταία τρύπα της φλογέρας».
Κανείς δεν νοιάζεται, κανείς δεν ασχολείται και διαρκώς φορτώνονται υπηρεσίες και νέα οικονομικά βάρη.
Άραγε, συνειδητοποιεί το ΓΕΣ, γιατί η διοίκηση της μονάδας αδυνατεί, το πόσο ακραίες είναι οι συνθήκες, το πόσο κοντά φτάσαμε να θρηνήσουμε;
Τέλος, καλούμε τους συναδέλφους να βγουν μαζικά παραπονούμενοι. Να ζητήσουν ακρόαση από τον Ταξίαρχο και να δημοσιοποιούν με κάθε ευκαιρία τις αυθαιρεσίες της διοίκησης.
Είναι χαρακτηριστικό ότι οι υποσχέσεις έμειναν κενό γράμμα ενώ οι συνεντεύξεις στους ψυχολόγους γίνονται για το θεαθήναι και δε προσφέρουν τίποτε.
Μόνο ο Ελεύθερος Συνδικαλισμός των Φαντάρων μπορεί αν υπερασπίσει τα δικαιώματα των φαντάρων και να σταθεί εμπόδιο στην Αυθαιρεσία.
ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΩΝ
ΤΗΛ. ΕΠΙΚ. 6932955437
Diktiospartakos.blogspot.com
http://tsak-giorgis.blogspot.gr/
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)