Κυριακή 16 Δεκεμβρίου 2012

10 εκατ. ευρώ για το Mega

Πρώτη καταχώρηση: 15/12/2012
16:58

Εντός των ημερών εκταμιεύονται τα 10 εκατ. ευρώ από τις τράπεζες προς το Mega.
Εν τω μεταξύ, ετήσιο έλλειμμα 15 εκατ. ευρώ θα εξακολουθήσουν να «παράγουν» Mega και Star, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των μετόχων τους.
Η πρόταση για συγχώνευση αποσκοπεί στο να παραχθούν οικονομίες κλίμακας, να μειωθεί το ποσόν τουλάχιστον κατά 50% και να επιμεριστεί στους νέους μετόχους.


Πηγή: Τύπος της Κυριακής
http://www.enikos.gr/

ΑΙΝΤΕ ΘΥΜΑ, ΑΙΝΤΕ ΨΩΝΙΟ...

απο Αλεπου του Ολυμπου





"Δειλοί μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα,
προσμένουμε ίσως κάποιο θάμα..."










"Άιντε θύμα άιντε ψώνιο άιντε σύμβολο αιώνιο
αν ξυπνήσεις μονομιάς θα' ρθει ανάποδα ο ντουνιάς
θα' ρθει ανάποδα ο ντουνιάς..."









"Κοίτα οι άλλοι έχουν κινήσει έχει η πλάση κοκκινίσει
άλλος ήλιος έχει βγει σ' άλλη θάλασσα άλλη γη...

...άιντε θύμα άιντε ψώνιο άιντε σύμβολο αιώνιο
αν ξυπνήσεις μονομιάς θα' ρθει ανάποδα ο ντουνιάς
θα' ρθει ανάποδα ο ντουνιάς..."

ΑΚΟΥ ΕΛΛΗΝΑΚΟ IV – Ξύπνα να πολεμήσεις

απο Χαρρυ Κλυνν




Απολογούμαι Ελληνάκο. Σου ζητώ συγγνώμη γιατί σε πρόσβαλα. Δεν έπρεπε να σε αποκαλέσω Ελληνάκο. Εσύ είσαι μαχητής του φωτός. Ένδοξος και ανδρείος. Άγρυπνος φρουρός του καλού. Άγγελος της δικαιοσύνης. Φύλακας κάθε αδύναμου και κατατρεγμένου. Είσαι κάτι σαν τον Spidermanδηλαδή.
Στην τηλεόραση όμως και στους πολιτικούς που όλη την ημέρα σε βρίζουν “απατεώνα, κλέφτη, λωποδύτη, τεμπέλη, χαραμοφάη, διεφθαρμένο, διεστραμμένο, μίασμα” δεν
αντιδράς. Εκεί σκύβεις το κεφάλι και συμφωνείς ένοχα. Κάθεσαι και τους παρακολουθείς υπνωτισμένος να σε μειώνουν και να σε θανατώνουν Ελληνάκο.
Για θυμήσου, όταν ήσουν μικρός, πώς σε ξύπναγε η μαμά σου:
“Σήκω μπούλη μου να κάνεις πιπί σου, να πιεις το γαλατάκι σου και να πας στο σχολείο σου”
και όσο πέρναγε η ώρα:
“Σήκω μπούλη να πας σχολείο”
και όσο πέρναγε η ώρα:
“Μπούλη σήκω γιατί θα σε αρχίσω στις γρήγορες”
και όσο πέρναγε η ώρα:
“Ε, να ρε γαϊδούρι, πάρε και τούτη – πάρε και κείνη”
Εάν η μαμά σου, μπούλη μου, σε ξύπναγε έτσι για να πας στο σχολείο, πώς θα πρέπει να σε ξυπνήσω εγώ που σε καλώ σε πόλεμο; Μήπως θα πρέπει να σου γαργαλήσω τις πατουσίτσες με φτερό; Νομίζεις ότι υπάρχει αρκετός χρόνος για να χαριεντιζόμαστε;
Μην με παρεξηγείς Ελληνάκο. Πριν αναρωτηθείς με ποιό δικαίωμα τόλμησα να πάρω τη θέση της μαμάς σου και να διαταράξω τον ύπνο σου, σκέψου πρώτα γιατί εσύ πήρες τη θέση του μπούλη. Και μάλιστα του κοιμισμένου μπούλη.
Μήπως έχεις ξυπνήσει και δεν το κατάλαβα ή μήπως συνεχίζεις να ζεις στις ονειρώξεις σου και σου τρέχουν τα … σάλια;
Τι όνειρο έβλεπες πάλι μπούλη μου; Ότι ήσουνα λέει κρυμμένος μέσα σε ένα πολύ μεγάλο χρηματοκιβώτιο και

Πήρε η Ευρωπαϊκή Ένωση το Νόμπελ Ειρήνης και σήμερα στη Λεσβο

Σάββατο, 15 Δεκεμβρίου 2012













Θυμάμαι τι τους κάνατε πρόπερσι τα Χριστούγεννα: Ένας ελάχιστος φόρος τιμης, στους ηρωικούς «ΖΑΠΑΤΙΣΤΑΣ» της Κερατέας

Κυριακή, 16 Δεκεμβρίου 2012

 «Από τότε που άκουσα τους αστυνομικούς να φωνάζουν στους κατοίκους «ΕΛΑ ΑΛΕΞΗ «, αναθεώρησα πολλά πράγματα. Η βία από ένστολους είναι κάτι ανεπανάληπτο. Ομως, θα συνεχίσω να αγωνίζομαι. Εγώ πρέπει να δείξω το δρόμο στα παιδιά μου. Είναι νέοι άνθρωποι και δεν πρέπει να δουν τον πατέρα τους να κάνει πίσω».

Δημήτρης Λεβαντής, Προέδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Κερατέας και απόστρατος πιλότου της Πολεμικής Αεροπορίας.
_______________________

Σαν αυτές τις μέρες, πριν από δύο χρόνια γεννήθηκε κάτι, το οποίο συγκλόνισε, όχι μόνο την ελληνική κοινή γνώμη (η οποία ενίοτε δεν διαφέρει από την κοινή γυναίκα, όπως έλεγε ο αείμνηστος Β. Ραφαηλίδης, αν δεν απατώμαι) αλλά και το κράτος των δωσιλόγων παρακεντέδων του Μπόμπολα: Το κίνημα λαικής αντίστασης και παλλαικής αυτοάμυνας της Κερατέας!

Τέτοιες μέρες ήταν λοιπόν το 2010, όταν τα ελεεινά κι ασήμαντα υποκείμενα με τα επίθετα Παπουτσής και Ραγκούσης και προκειμένου ο Μπόμπολας να εξακολουθεί να «τρέφει κώλο», εξασφαλίζοντας περισσότερα λεφτά εις βάρος της υγείας των κατοίκων, αποφάσισαν να στείλουν στην Κερατέα τον ένστολο υπόκοσμο των ΜΑΤ να επιβάλει με

Εκατό σκαλοπάτια κι ένα πλατύσκαλο.


γραφει ο αρισταρχος
Σελίδα 7

stairsΆγει δε προς φως την αλήθειαν χρόνος.Μένανδρος, 4ος αιών π.Χ.

Ο χειμώνας πέρασε, ήρθε άνοιξη. Το Πάσχα γιορτάστηκε με πολύ φειδώ και λιτότητα. Ήταν ίσως το πιο φτωχό Πάσχα των τελευταίων είκοσι ετών. Αλλά ήταν πιο κατανυκτικό και πιο Χριστιανικό. Χρόνια είχε να δει τόσο νέο κόσμο μαζεμένο στην εκκλησία. Κι όλα αυτά ξεκινούσαν από την μεγάλη αγωνία για το σκοτεινό αύριο. Τούτες τις δύσκολες στιγμές η οικογένεια ήταν πιο κοντά ο ένας στον άλλο.
Ξεκίνησε ο Ιούνιος με μεγάλες  ζέστες πρωτόγνωρες για την εποχή. Άλλες χρονιές ο κόσμος έτρεχε για να ετοιμαστεί για τις επερχόμενες διακοπές του καλοκαιριού. Από πέρυσι όμως  και ειδικά φέτος λόγω της κρίσης η λέξη διακοπές ακουγόταν μόνο σ’ αυτές της ΔΕΗ, λόγω μη πληρωμής των λογαριασμών. Παρ’ όλα αυτά βρήκαν το αποθεματικό που χρειάζονταν, λίγο στενό βέβαια αλλά με λίγη οικονομία θα έφτανε. Φόρτωσαν το αυτοκίνητο με τσάντες φαγητά και ρούχα και κίνησαν αυτή κι ο Μανώλης για το μεγάλο νησί. Το κάρφωσε στο μυαλό της με συμπαγή περτσίνια. Που να της το βγάλεις. Όταν έλεγε κάτι δεν της το άλλαζες ο Θεός να κατέβαινε, ίδια η μάνα της.
Έφτασαν χωρίς κάτι το ιδιαίτερο στον Πειραιά και ήταν στην ώρα τους για το μεγάλο ταξείδι. Το καράβι μπήκε στην ρότα του, κι αυτοί αντρόγυνο στην καμπίνα τους. Ο καιρός λίγο άστατος αλλά τίποτε το ανησυχητικό. Ο θαλαμηπόλος ενημερωμένος, με το αζημίωτο, τους ξύπνησε μία μετά τα μεσάνυχτα  μόλις φάνηκε ο φάρος της Γερακούλιας(Φαλκονέρα). Ντύθηκε με προσεκτικές και γρήγορες κινήσεις σπρώχνοντας τον Μανώλη. “Τι έγινε θα σηκωθείς;”
Η αλήθεια ήταν πως το καράβι κουνούσε λίγο κι αυτό τον ανακάτωσε. Ένιωθε το στομάχι του πέτρα. Δεν θα σηκώνονταν αλλά έτσι νόμιζε πως θα ένιωθε καλύτερα. Έφτασαν εύκολα στο κατάστρωμα. Έβγαλε η γυναίκα απ’ την μεγάλη τσάντα που κρατούσε ένα στεφάνι και πλησίασε στην κουπαστή. Το σταύρωσε και ύστερα τόφερε στα χείλη της. Το φίλησε κι έκλεισε τα μάτια της ανασύροντας απ’ την μνήμη της την γλυκιά μορφή του εικοσάχρονου αδερφού της, του Ευτύχιου.
Υπηρετούσε στο νησί και ήταν να ρθεί με αναρρωτική άδεια για να περάσει μαζί τους τα Χριστούγεννα. Τους πήρε τηλέφωνο στο ψιλικατζίδικο της γειτονιάς και τους ενημέρωσε πως