Χρυσές αυτ-απάτες - Η ΑΟΡΑΤΗ ΠΟΡΕΙΑ ΧΙΛΙΑΔΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ, Θεσ/νίκη 24/11

''Η δημοσίευσις είναι ψυχή της δικαιοσύνης''

            Johann Jakob Meyer

 Ελβετός φιλέλληνας, σκοτώθηκε μαζί με την οικογένειά του, κατά την ηρωική έξοδο του Μεσολλογίου. Συνιδρυτής μιας εκ των πρώτων εφημερίδων της ελεύθερης πατρίδας.

Ζητάμε   ΄΄συγνώμη΄΄...

΄΄Συγνώμη΄΄ ... που μαζευτήκαμε αρκετές χιλιάδες πολίτες...

(στις μέρες μας --αλλά και παλιότερα- είναι πολύ δύσκολο, εάν όχι αδύνατο, να μαζευτούν τόσοι πολλοί άνθρωποι, εάν δεν υπάρχει κάποιο ΄΄χειροπιαστό΄΄  ΑΤΟΜΙΚΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ)

΄΄Συγνώμη΄΄ ... που δεν κάψαμε ούτε έναν κάδο απορριμμάτων ,

Θα παίρνατε ΄΄ωραία πλάνα΄΄ ΞΕΥΤΙΛΙΣΜΕΝΟΙ...[1] (edit)

΄΄Συγνώμη΄΄... που δεν κάναμε γυαλιά καρφιά ούτε ένα μαγαζί,

Θα είχατε τότε ως δια μαγείας ανταποκρίσεις,  από την μεγάλη μας πορεία,  εκστομίζοντας  υποκριτικά φράσεις κλισέ όπως ΄΄... αμαυρώθηκε από καταστροφές  σε καταστήματα, η πορεία κατά των μεταλλείων΄΄, επικεντρώνοντας τα φώτα της δημοσιότητας (όπως σχεδόν πάντα) στις καταστροφές και όχι στην πορεία. Δεν σαν κάναμε όμως την χάρη ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟΙ ΓΥΜΝΟΣΙΑΛΑΓΚΕΣ...

΄΄Συγνώμη΄΄... που δεν ρίξαμε ούτε μια μολότοφ

΄΄Συγνώμη΄΄... που δεν σημειώθηκε κανένας προπηλακισμός.

΄΄Συγνώμη΄΄... που διαδηλώσαμε ειρηνικά ...

Έχοντας  γυρίσει στην Χαλκιδική, επιστρέφοντας από την πραγματικά μεγαλειώδη πορεία  στην Θεσσαλονίκη και ρίχνοντας μια ματιά, στην μέχρι τώρα σχετική ειδησεογραφία, μας έκανε  εντύπωση ο τρόπος (μη) κάλυψής της (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων),  όχι μόνο  από τα μεγάλα ΜΜΕ, αλλά γενικότερα.

Και αυτό, παρόλο που έχουμε  συνηθίσει να βλέπουμε στην Χαλκιδική δημοσιογράφους από την Le Monde, τους New York Times , το BBC , το  Radio Canada και όχι από τα ΄΄έγκυρα΄΄ Ελληνικά ΜΜΕ.

Για το πόσοι πραγματικά είμαστε, μπορεί όποιος θέλει, να πάρει μια εικόνα, από τις πανοραμικές λήψεις, ιδιαίτερα κατά την είσοδο της ογκωδέστατης  πορείας, στη λεωφόρο Νίκης.

Βέβαια, για τα μνημονιακά ΄΄έγκυρα΄΄ ΜΜΕ και τους διάφορους άλλους ΄΄ενημερωτικούς΄΄ σταθμούς  είτε δεν υπήρξε ποτέ η πορεία σαν ειδησεογραφικό θέμα είτε ΄΄πνίγηκε΄΄ ανάμεσα στην ΄΄Τατσοπουλιάδα΄΄  και άλλα αναλόγου ύφους και ποιότητας  δημοσιεύματα. 

Φυσικά η ομοβροντία ΑΡΝΗΤΙΚΩΝ τοποθετήσεων – γνωματεύσεων – πορισμάτων, στην προοπτική λειτουργίας μεταλλείων χρυσού στην Χαλκιδική, αλλά και στο Κιλκίς και την Θράκη, των επιστημόνων του συμβουλίου περιβάλλοντος του ΑΠΘ, της Γεωπονικής Σχολής, του ΤΕΙ τουριστικών επαγγελμάτων δεν είναι ΄΄άξια λόγου΄΄ μπροστά στους ογκόλιθους -κυριολεκτικά και μεταφορικά-  σκέψης και τεκμηρίωσης, της El Dorado και των αρΠΑΧΤικών που την συνδράμουν.

Ούτε οι  αρνητικές γνώμες του συνόλου σχεδόν των αγροτικών, κτηνοτροφικών, αλιευτικών, τουριστικών κτλ ενώσεων και φορέων,  έχουν σημασία για τους δήθεν ΄΄δημοκράτες΄΄.

Ούτε η σχεδόν σύσσωμη αντίθεση των τοπικών πολιτικών, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ κομματικής τοποθέτησης τόσο στο Κιλκίς όσο και στην Θράκη με την εξαίρεση του δημάρχου Αρναίας – El Dorado κ. Πάχτα και  δυο τριών ακόμα ΄΄αστέρων΄΄  της πολιτικής,  στην πολύπαθη Χαλκιδική μας.

Το μήνυμα που στέλνει η μεγάλη (αλλά ΄΄αόρατη΄΄ από τα μεγάλα ΜΜΕ) συγκέντρωση της Θεσσαλονίκης είναι ξεκάθαρο:

Οι Καναδοί τα διάφορα ντόπια αρΠΑΧΤικά, μαζί με την μνημονιακή, συγκυβέρνηση που διαδέχθηκε αυτήν του ΄΄μεγάλου στοχαστή΄΄  ΓΑΠ,

ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ ΤΩΝ ΤΟΠΙΚΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΩΝ για την εγκατάσταση μεταλλουργίας χρυσού.

Σε κάθε λειτουργούσα δημοκρατία αυτό θα σταμάταγε κάθε συζήτηση και δεύτερη σκέψη για λειτουργία μεταλλείων χρυσού.

Σε κάθε άλλη περίπτωση όσοι θέλουν να αποπροσανατολίσουν αμφισβητώντας αυτό που είναι ορατό δια γυμνού οφθαλμού έχουν ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΕΝΝΑΛΑΚΤΙΚΗ ΛΥΣΗ:

 ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΤΩΡΑ

Όλα τα υπόλοιπα είναι και ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΑ και ΑΝΤΙΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ και όσοι τα προωθούν ή τα σιγοντάρουν, σπέρνοντας  στην ουσία ανέμους θα θερίσουν ΘΥΕΛΛΕΣ...
------------
 [1] Από παρατήρηση που μας έγινε από αγαπημένους φίλους διευκρινίζουμε ότι η έκφραση  "ΞΕΥΤΙΛΙΣΜΕΝΟΙ" αφορά εξ' ολοκλήρου την ιδιοκτησία των κυρίαρχων ΜΜΕ και των υποτακτικών τους δημοσιογράφων και όχι την μεγάλη πλειοψηφία των  δημοσιογράφων που συμπαρίσταται ενεργά στον αγώνα μας.
http://sillent-footsteps.blogspot.gr/2012/11/2411.html

Και δεν έχει παραιτηθεί ακόμη ο Δεντιας

Πιστεύω αυτές τις ζημίες να τις πληρώσει από την τσέπη του και από την τσέπη των μπάτσων που το έξυναν και δεν έκαναν σωστά την δουλειά τους
Αλλιώς να αλλάξουν μεταναστευτική πολιτική  και να δώσει  διαβατήρια και χαρτιά στους πρόσφυγες για Ευρώπη … την ΣΥΝΘΗΚΗ ΔΟΥΒΛΙΝΟΥ ΙΙ ΚΑΙ ΤΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ

ξέρει τη να τα κάνει,αν οχι ας επισκεφθει τον Τατσοπουλο

κόβουν ρεύμα από ανέργους, πολύτεκνους, .... και το μουνι χτενίζετε ρε πουστη μου , θέλει να γίνει πρόεδρος της ΓΣΕΕ ...ΣΤΟΠ ΣΤΑ ΚΟΜΑΤΟΣΚΥΛΑ --Αλληλεγγύη παντού!

Έκοψαν το ρεύμα σε πολύτεκνη οικογένεια

απο ενικο

Έκοψαν το ρεύμα σε πολύτεκνη οικογένεια
Σε μία οικογένεια ανέργων με πέντε παιδιά στην Βέροια έκοψε το ρεύμα η ΔΕΗ.  Για δέκα πέντε ημέρες, ήταν χωρίς ρεύμα, μέχρι που κάποιοι, ειδοποίησαν τους «Πολίτες της Βέροιας», που αμέσως επανασύνδεσαν το ρεύμα "παράνομα".


"Είναι πολύ επικίνδυνο για το αύριο, να δοκιμάζουν τα όρια πολιτών και κοινωνίας. Δεν ξέρουμε που θα οδηγήσει αυτή η αφόρητη πίεση αλλά, δεν μπορεί να είναι ευχάριστη. Όσοι κρατούν την «διοίκηση» στα χέρια τους, όπως δεν τους ενδιέφερε, έτσι συνεχίζουν αδιάφορα να μεγαλώνει η επόμενη γενιά με οργή.
Οργή απέναντι σε όλους και όλα. Άθλια, εξοντωτική και εγκληματική συμπεριφορά απέναντι σε εξουθενωμένους ενήλικους και αθώους ανήλικους.
Μέσα σε όλα τα νόμιμα γύρω μας, οι «Πολίτες της Βέροιας», παράνομα ακόμη μια φορά, επανασύνδεσαν το ρεύμα. Αλήθεια, αυτοί που αποφασίζουν και αυτοί που εκτελούν τις εντολές έναντι μισθού, δοκίμασαν ποτέ να περάσουν ένα εικοσιτετράωρο χωρίς ρεύμα;
Η στοιχειώδης δικαιοσύνη, είναι πολύ μακριά ακόμη από την στοιχειώδη λογική", αναφέρουν στην ανακοίνωσή τους οι Πολίτες Της Βέροιας.

Πηγή:thesstoday.gr

Μίνι ντοκιμαντέρ Βιομηχανική Μεταλλευτική

Μίνι ντοκιμαντέρ για τον αγώνα των εργαζομένων της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής από την ομάδα ΔΙΑΚΟΠΤΕΣ (εργαζόμενοι στο χώρο του θεάματος -http://diakoptes.blogspot.gr/), Νοέμβρης 2012.

Μια επισήμανση προς πάσα κατεύθυνση

Θα θέλαμε να κάνουμε μια επισήμανση προς πάσα κατεύθυνση.

Σε αυτό το διάστημα έχουμε δώσει πολλές συνεντεύξεις σε διάφορα έντυπα . Σε ραδιόφωνα  και φυσικά  σε πολλές φυλλάδες πολιτικού τύπου. Και σε διάφορα blogs.

Με εξαίρεση φυσικά τον αστικό τύπο που προσπαθεί με κάθε τρόπο να φιμώσει τον αγώνα μας , και να αποσιωπήσει αυτό κάθε αυτό το γεγονός.

Έχει παρατηρηθεί σε πολλές των περιπτώσεων σε κομμάτι των μέσων ενημέρωσης  που σας έλεγα παραπάνω να γίνεται μεγάλη ανάλυση των λεγομένων μας και τοποθετήσεις του συγγραφέα του κειμένου , με πολλές λεπτομέρειες και πολιτικές αναλύσεις και σύμφωνα με λεγόμενα πόλων πολιτικών φιλoσόφων,  που κατατάσσουν των δικό μας αγώνα. Και κρίνοντες φυσικά με κριτήριο την συγκεκριμένη κομματική γραμμή που εκφράζει ο συγγραφέας η ο δημοσιογράφος που παίρνει την συνέντευξη.

Θέλουμε να απαντήσουμε σε αυτό που γίνεται. Πως κατ ‘ αρχάς   εμείς είμαστε εργαζόμενοι και σε πολλές των περιπτώσεων με μόρφωση που δεν ξεπερνάει την μέση εκπαίδευση . το ότι αναφέρουμε και όποιο πρόγραμμα έχουμε επικαλεστεί, δεν είναι προϊών κάποιων νομικών η κάποιων μεγάλων οικονομολόγων . είναι απλά οι θέσεις και ιδέες της  βάσης της γενικής συνέλευσης των εργαζομένων και των ανθρώπων που ανήκουν στην παραγωγή και στην πραγματική οικονομία όπως λέμε τον τελευταίο καιρό.

Με ότι αυτό προϋποθέτει . δηλαδή αυθεντικότητα των όσων ακούγονται αλλά και εύκολης εκμετάλλευσης από κάποιους που θέλουν απλώς να λοιδορήσουν και να μονολογούν στον δικό τους έτσι κι αλλιώς τύπο η μέσον επικοινωνίας .

Θέλω να τους θυμίσω πως αυτή η τακτική είναι των αστικών μέσων επικοινωνίας , και πως οι κινηματικοί όπως αυτοαποκαλούνται οι συγκεκριμένοι, κατηγορούν πολύ συχνά τον αστικό τύπο για αυτή του την πρακτική . και θα τους ζητούσα επίσης να κάνουν και την αυτοκριτική τους μια που είναι αναπόσπαστο κομμάτι την ιδεολογίας τους.

Και επίσης  να επισημάνω πως εδώ γίνεται ένας εργατικός αγώνας , και μέσα από ζυμώσεις που γίνονται μέσα στην γενική συνέλευση αποφασίζονται να προστεθούν ορισμένες δικλίδες για να μην μας φύγει το πράγμα και καταντήσει αυτός ο αγώνας μια αστική διαπραγμάτευση. Και πως θα καταλήξει είναι πιο πολύ θέμα κινήματος και το πόσο αυτό το κίνημα θα είναι παρών στης διαδικασίες για να μπουν οι δικλίδες αυτές.

Το αν αυτή η προσπάθεια εκφυλλιστεί δεν θα είναι μόνο προϊών της απόφασης των εργαζομένων αλλά και η συμμετοχή αυτών που συμμετέχουν στην «καθοδήγηση»  του αγώνα αυτού.

Συνάδελφοι και συναγωνιστές το να βρισκόμαστε από έξω  και να κριτικάρουμε είναι πρακτική των «προσκυνημένων» και όχι αυτών που θέλουν  να συν διαμορφώσουν την κοινωνία.

Σωματείο εργατοϋπαλλήλων βιο.με.

 http://biom-metal.blogspot.gr/

 http://anarhogatoulis.blogspot.gr/

Ο Ψυχάρης έτοιμος να κάνει αίτηση για να γίνει το ΒΗΜΑ συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ!!

από ormithiella
Ανεβάζει ο Παύλος

Μετά την καταλυτική δήλωση των Παναγούλη και Στρατούλη στον ΣΚΑΙ, προ δεκαημέρου, ότι “για όσους από το καθεστώς επιδείξουν εμπράκτως μεταμέλεια, ο ΣΥΡΙΖΑ εγγυάται την ασφάλεια τους από τα επερχόμενα λαικά λυντσαρίσματα“, οι εξελίξεις φαίνονται ραγδαίες. Τα ποντίκια πηδούν από το σκάφος που βουλιάζει και εδώ χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του Ψυχάρη, που με αλλεπάλληλα άρθρα στο ΒΗΜΑ υψώνει πλέον ριζοσπαστική αντικατοχική φωνή. Μάλιστα ο γνωστός χαμαιλέων της εξουσίας το πήγε παραπέρα, μα πολύ παραπέρα, και εντός των προσεχών ημερών καταθέτει αίτηση στο ΣΥΡΙΖΑ ώστε να ενταχθεί το ΒΗΜΑ σαν συνιστώσα στο ΣΥΡΙΖΑ (και τότε στο Συνέδριο αποκλείεται να διαλυθούν οι συνιστώσες…)! Στην αίτηση του αυτή θα επισυνάψει μαζί με το άρθρο του της Κυριακής 18-11-2012, με τίτλο
“Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΙΚΙΑ” (http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=484484)*, και το ακόλουθο χθεσινό (21-11-2012) άρθρο :

      Αφερέγγυοι εταίροι και εγχώριοι κουκουλοφόροι

Εδώ και καιρό, εμφανώς πια, παίζεται από την πλευρά των εταίρων και των δανειστών μας πρωτοφανές παιγνίδι σε βάρος της χώρας και των Ελλήνων πολιτών.
Η Ελλάδα καλείται κάθε τόσο να υιοθετήσει σκληρά προγράμματα οικονομικής εξυγίανσης και ταυτόχρονα να αποδεχθεί ολοένα και επαχθέστερους όρους διεθνούς εποπτείας.
Όποτε δε φθάνει σε ένα σημείο εφαρμογής και υλοποίησης των δεσμεύσεων που η ίδια, με μεγάλο πολιτικό και κοινωνικό κόστος, αναλαμβάνει, οι αντισυμβαλλόμενοι εταίροι ουδέν πράττουν, συνεχίζουν να δυσπιστούν, απαιτώντας ολοένα και περισσότερα.

Αποκορύφωμα αυτής της τακτικής ήταν η συνεδρίαση του Eurogroup της Τρίτης. Η Ελλάδα προσήλθε στις Βρυξέλλες έχοντας αποδεχθεί και νομοθετήσει όσα οι εταίροι και οι δανειστές μας είχαν ζητήσει.

Και αντί να τύχει μιας ουσιαστικής και οριστικής λύσης βρέθηκε αντιμέτωπη με δυσπιστίες, υποτιθέμενα τεχνικά προβλήματα και κάθε μορφής προσκόμματα.

Είχε μάλιστα προηγηθεί τη Δευτέρα στο Παρίσι, εν αγνοία της ελληνικής κυβέρνησης, μια μυστική συνάντηση εκπροσώπων των υπουργείων Οικονομικών της Γερμανίας,της Γαλλίας, της Ιταλίας και της Ισπανίας, όπου περιγράφηκε μια μη αξιόπιστη λύση, η οποία υποτίθεται οδηγούσε τεχνικά σε μεγαλύτερη μείωση του χρέους,αλλά απαιτούσε ανάληψη νέων υποχρεώσεων από την πλευρά μας.

Στη βάση των αποφάσεων αυτής της μυστικής συνάντησης εξελίχθηκε η άκαρπη συνεδρίαση του Eurogroup τη νύχτα της Τρίτης και φθάσαμε στο νέο αδιέξοδο, το οποίο τείνει να εξαντλήσει την συμμαχική κυβέρνηση Σαμαρά και τις αντοχές του ελληνικού λαού.

Αυτή τη φορά εταίροι και δανειστές δεν έχουν κανένα επιχείρημα για την καθυστέρηση, την αναβολή ή την αναστολή εκτέλεσης των δικών τους πια υποχρεώσεων.

Η Ελλάδα έχει το ηθικό πλεονέκτημα απέναντί τους, το οποίο πηγάζει από την υπερπροσπάθεια και τα βάρη που σηκώνει στις πλάτες του ο ελληνικός λαός.

Αντιθέτως οι εταίροι μας, οι σύμμαχοι μας, έχουν πέρα για πέρα άδικο και ευθέως μπορεί να υποστηρίξει πλέον κάποιος,ότι είναι αφερέγγυοι συνομιλητές.

Από εδώ και πέρα και στο βαθμό που οι εταίροι δεν ανταποκριθούν, η Ελλάδα αποκτά το ηθικό δικαίωμα να υπερασπισθεί τα εθνικά συμφέροντά της με κάθε μέσο.

Το δυστύχημα είναι ότι στο εσωτερικό της χώρας υπάρχουν πρόσωπα και δυνάμεις που ακόμη κι αυτή την ώρα, ως άλλοι κουκουλοφόροι*, δίνουν γη και ύδωρ στους αφερέγγυους εταίρους και δανειστές μας.

* Επειδή ορισμένοι εκ των αναγνωστών διερωτώνται ποιοι είναι οι κουκουλουφόροι που ακόμη κι αυτή την ώρα δίνουν γη και ύδωρ στους αφερέγγυους εταίρους μας, διευκρινίζουμε ότι αναφερόμαστε κυρίως στο πλήθος των υποτελών προθύμων της πολιτικής, των επιχειρήσεων και της δημοσιογραφίας  που συνεπικουρούν τον Πολ Τόμσεν, υπερασπίζονται με πάθος κάθε έμπνευση των τροϊκανών και επικρίνουν χωρίς αιδώ οποιονδήποτε  εκφράζει αντίθετη άποψη ή διατυπώνει ανησυχίες και φόβους για την οικονομία, τη χώρα και το λαό της.

Υπογραφή: ΤΟ ΒΗΜΑ

(http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=484947)

..

*Το άρθρο αυτό ξεκινούσε έτσι:

“Η Ελλάδα δεν είναι αποικία. Η ξεκάθαρη αυτή δήλωση οφείλεται σε όλους όσοι νομίζουν ότι αυτό που δεν κατάφεραν τότε οι μεραρχίες του Γ’ Ράιχ μπορούν τώρα να το επιτύχουν οι σαράφηδες της Ευρώπης!”

………………….

………………….

Ωστόσο, αντιδρώντας, οι ακραίες συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ, στυλ ΡΟΖΑ, ΚΟΚΚΙΝΗ ΚΑΤΙΝΑ κλπ. και φοβούμενες ότι η νέα συνιστώσα ΒΗΜΑ θα τις πετάξει έξω, έβαλαν τον Κ. Βαξεβάνη να δημοσιεύσει το ακόλουθο άρθρο:

Ο «αφελληνισμός» των συγκροτημάτων (ή γιατί έγινε εξεγερσιακός ο Ψυχάρης…)

Γράφει ο ΕΚΔΟΡΟΣΦΑΓΕΑΣ
Για όσους διαβάσατε τον Κυριακάτικο Τύπο και μάλιστα εκείνο του ΔΟΛ, θα διαπιστώσατε την αγωνία που αποπνέει για το μέλλον της χώρας. Συγκεκριμένα για τον κίνδυνο «αφελληνισμού των Τραπεζών». Η αγωνία προέρχεται από την είδηση πως η τρόικα πρόκειται να ορίσει εποπτεία στις ελληνικές τράπεζες, για να ελέγχει πού και πώς διοχετεύονται τα ελληνικά δάνεια. Ο κύριος Ψυχάρης ομού μετά των εκδοτών, αποφάσισαν να βγουν στο κλαρί για να μην περάσει αυτό το μέτρο του αφελληνισμού.
Τα τρία τελευταία χρόνια η χώρα αφελληνίζεται σε σημείο που να φεύγουν ακόμη και οι έλληνες, άλλοι να τρώνε από τα σκουπίδια και καταστρέφεται ο κοινωνικός της ιστός, αλλά όλα αυτά ο κ. Ψυχάρης και οι εκδότες τα θεωρούν αναγκαία μέτρα για την σωτηρία της χώρας. Κανένας αφελληνισμός. Ούτε όταν αυτοκτονούν άνθρωποι. Παράπλευρες απώλειες στην αναγκαιότητα της σωτηρίας.

Και να που ξαφνικά ο αφελληνισμός μας προέκυψε επειδή πήγαν να βάλουν χέρι στους Τραπεζίτες. Αυτούς δηλαδή που έδιναν δάνεια στους εκδότες χωρίς πραγματικές υποθήκες, σε offshore εταιρείες πίσω από τις οποίες κρύβονταν οι ίδιοι και σε «οικογενειακές» επιχειρήσεις που δημιουργήθηκαν μόνο για να δανειοδοτηθούν οι ίδιοι.
Το κανάλι ALTER, μια επιχείρηση με χρηματιστηριακή αξία 4-5 εκατομμυρίων, είχε πάρει δάνεια 500 εκατομμυρίων. Πώς αλήθεια; Με τι εγγυήσεις; Μα φυσικά με την εγγύηση της διαπλοκής.
Αυτός είναι ο λόγος που οι εφημερίδες και τα κανάλια των εκδοτών δεν λένε κουβέντα για τα σκάνδαλα των Τραπεζών, από το χάρισμα της ΑΤΕ στην Πειραιώς, ως την ψεύτικη αύξηση του μετοχικού τους κεφαλαίου. Αυτές τις μέρες το Mega περιμένει ένα τεράστιο δάνειο για να επιβιώσει. Όχι όμως και χιλιάδες επιχειρηματίες σε όλη τη χώρα. Βλέπετε εδώ δεν ισχύει ο αγαπημένος νόμος της αγοράς σύμφωνα με τον οποίο όποιος δεν αντέχει κλείνει.
Δεν γνωρίζω πόσο αποφασισμένη είναι η τρόικα να ελέγξει τις ελληνικές τράπεζες, ξέρω όμως πως αυτές δεν έχουν τίποτα ελληνικό εκτός από γραφεία. Δεν εξυπηρέτησαν ποτέ την ελληνική κοινωνία, πέρα ίσως από τις διαφημίσεις που βάζουν στα κανάλια και τις εφημερίδες που θέλουν να ελέγχουν.
(http://www.koutipandoras.gr/?p=28801)
….
….
ΤΙ ΔΗΛΩΣΑΝ ΚΥΚΛΟΙ ΤΩΝ ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΨΥΧΑΡΗ ΣΕ ΚΟΥΚΟΥΛΟΦΟΡΟΥΣ 
Ωστόσο ο Ψυχάρης άνοιξε και άλλο μέτωπο. “Δυναμικοί” κύκλοι των Εξαρχείων δήλωσαν:
“Η ντουντούκα των αφεντικών να τα αφήσει αυτά που ξέρει με τη προσπάθεια απαξίωσης των κουκουλοφόρων. Δεν μας έφταναν οι κουκουλοφόροι ασφαλίτες… “. Και οι κύκλοι αυτοί κατέληξαν έτσι: “Οι μόνοι αυθεντικοί κουκουλοφόροι είμαστε εμείς – Ξεκουκούλωμα των κουκουλοφόρων των αφεντικών“
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
Σύντομος δικός μας σύνδεσμος: http://wp.me/pPn6Y-f60

 http://sxoliastesxwrissynora.wordpress.com/

Επιστολή στο nocomments που ραγίζει καρδιές – Σήμερα τα παιδιά μου πήγαν νηστικά στο σχολείο και δεν ήταν η πρώτη φορά

23 Νοεμβρίου 2012 10:24

Μία συγκλονιστική επιστολή έφτασε στο nocomments από μία μητέρα 4 παιδιών, που βρίσκεται κυριολεκτικά σε απόγνωση. Η 34χρονη περιγράφει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει με την οικογένειά της τον τελευταίο χρόνο που πλέον δεν της έχουν αφήσει άλλα περιθώρια. Σας παραθέτουμε την επιστολή ως έχει:

Ονομάζομαι Κ.Α. είμαι 34 ετών, παντρεμένη εδώ και 17χρόνια και έχω 4 παιδιά. Ένα κορίτσι 14 και τρία αγόρια 10, 9 και 6 ετών. Σήμερα το πρωί δεν είχα να δώσω στα παιδιά ούτε γάλα, πήγαν νηστικά στο σχολείο και δεν ήταν η πρώτη φορά. Το μεσημέρι για τέταρτη συνεχόμενη μέρα τους έφτιαξα μακαρόνια και το απόγευμα για Τρίτη φορά σύνδεσα παράνομα το ρεύμα στο σπίτι μου. Έσφιξα την γροθιά μου, κοίταξα τον άντρα μου στα μάτια και του ψιθύρισα «θα το παλέψουμε…». Αυτό λέω και στον εαυτό μου κάθε μέρα, κάθε πρωί που ξυπνάω κάθε βράδυ που κοιμίζω τα παιδιά μου. ΘΑ ΤΟ ΠΑΛΕΨΩ!
Υπάρχουν όμως και κάποιες στιγμές, που λυγίζω. Υπάρχουν στιγμές που δεν αντέχω το βλέμμα των παιδιών μου όταν μου ζητούν τα βασικά… ένα πιάτο φαΐ  ένα κουλούρι για το σχολείο, ένα ζευγάρι παπούτσια… Υπάρχουν στιγμές που σκέφτομαι να ανέβω στην ταράτσα και να δώσω τέλος στη ζωή μου και άλλες που θέλω να πάρω ένα όπλο και να σκοτώσω όλους αυτούς που μας οδήγησαν σε αυτή την τραγική κατάσταση… Υπάρχουν στιγμές δύσκολες που όπως αυτή εδώ που αποφάσισα να σας γράψω για τον Γολγοθά που ανεβαίνουμε με την οικογένειά μου και φοβάμαι για το πιο θα είναι το τέλος.
Είμαστε δύο άνθρωποι νέοι, έτοιμοι να στύψουμε την πέτρα. Έχουμε πάει παντού για να βρούμε δουλειά, έχουμε ρωτήσει όλο τον κόσμο για μία θέση εργασίας, αλλά βρίσκουμε συνεχώς κλειστές πόρτες, και παίρνουμε μία και μόνο απάντηση, «Δεν χρειαζόμαστε άτομα».
Ο άντρας μου απολύθηκε από το εργοστάσιο που δούλευε στις αρχές του χρόνου. Μέχρι το περασμένο Πάσχα, κουτσά στραβά, τα βγάζαμε πέρα, έκανε λίγα μεροκάματα από εδώ και από εκεί. Από το Πάσχα μέχρι σήμερα όμως τα έσοδά μας είναι 100ευρώ το μήνα, που παίρνω εγώ, καθαρίζοντας ένα γραφείο και 320ευρώ το δίμηνο, το επίδομα των πολυτέκνων. 420ευρώ το δίμηνο. Με αυτά τα χρήματα, πρέπει να πληρώσω, φως, νερό, τηλέφωνο. Με αυτά τα χρήματα πρέπει να φάμε. Με αυτά τα χρήματα πρέπει να αγοράσω τα φάρμακα για το άσθμα που παίρνουν τα δύο μου αγόρια. Με αυτά τα χρήματα πρέπει να καλύψω τις βασικές ανάγκες τις οικογένειάς μου, αλλά δυστυχώς, όπως θα καταλάβαινε και ο πιο χαζός άνθρωπος σε αυτή την χώρα 420ευρώ το δίμηνο, δηλαδή μόλις 210ευρώ το μήνα ΔΕΝ ΦΤΑΝΟΥΝ!
Το σπίτι μας το έχουμε αγοράσει με δάνειο, το οποίο έχω σταματήσει να το πληρώνω εδώ και δύο χρόνια. Όταν δηλαδή η οικονομική κρίση χτύπησε και την δική μας πόρτα. Δεν θυμάμαι καν πόσο είναι το ποσό που χρωστάμε στην τράπεζα, έχω χάσει τον λογαριασμό και στη κατάσταση που βρίσκομαι αυτή την στιγμή έχει σταματήσει και να με απασχολεί.
Στις 29 Οκτωβρίου, ήρθε στο σπίτι μας το συνεργείο της ΔΕΗ και μας έκοψε το ρεύμα. Έτρεξα αμέσως στα γραφεία της ΔΕΗ, πήγα στον διευθυντή, τον παρακάλεσα να μου κάνει ένα διακανονισμό, με ένα ποσό που να μπορώ να πληρώσω. Μου ζητούσε 300ευρώ άμεσα, εδώ και τώρα. Μου είπε «δώσε 300ευρώ, δεν ξέρω που θα τα βρεις και δεν μ’ ενδιαφέρει. Αν δεν μας πληρώσεις δεν μπορούμε να σου συνδέσουμε το ρεύμα». Το γεγονός πως στο σπίτι έχω 4 ανήλικα παιδιά δεν νομίζω καν να τον άγγιξε. Απλά αδιαφόρησε. Ήταν ανένδοτος!
Έφυγα από την ΔΕΗ έχοντας χάσει την γη κάτω από τα πόδια μου. Τι θα συνέβαινε όταν τα παιδιά θα επέστρεφαν από το σχολείο; Όχι αυτό δεν θα το άντεχαν ούτε αυτά, αλλά ούτε και εγώ. Έτσι αποφάσισα να αδιαφορήσω και εγώ για τους κανονισμούς της ΔΕΗ. Βρήκαν ένα κύριο, μάλλον ηλεκτρολόγος θα ήταν, ο οποίος μου είπε πως μπορεί να συνδέσει το ρολόι. Παράνομα! Είναι η πρώτη παρανομία που κάνω και εγώ στη ζωή μου! Του είπα χωρίς δεύτερη σκέψη να το συνδέσει αμέσως. Έτσι και έγινε. Λίγο καιρό μετά το συνεργείο της ΔΕΗ ήρθε ξανά, μου το έκοψαν για δεύτερη φορά και φυσικά το σύνδεσα ξανά… έτσι ξεκίνησε ένας φαύλος κύκλος αυτοί να το κόβουν και εγώ να το συνδέω. Βέβαια κάθε φορά που συμβαίνει αυτό μου βάζουν και από ένα πρόστιμο αλλά πλέον λίγο με ενδιαφέρει και αυτό.
Στην ΕΥΔΑΠ τα πράγματα ήταν καλύτερα. Ο διευθυντής ευτυχώς είναι πάνω από όλα άνθρωπος. Μου είπε πως κανένας δεν πρόκειται να μου κόψει το νερό, και να δίνω όσα μπορώ, έστω και 10 ευρώ. Και αυτό κάνω. Δεν μου περισσεύουν ούτε αυτά τα 10ευρώ, τα κόβω από τις βασικές ανάγκες των παιδιών μου, αλλά ευγνωμονώ έναν άνθρωπο που έδειξε κατανόηση και τα δίνω κάθε μήνα.
Στην γειτονιά δεν έχω δώσει δικαιώματα. Δεν ξέρει κανείς τι συμβαίνει πίσω από την πόρτα του σπιτιού μου. Προσπαθώ να κρατήσω την αξιοπρέπειά μου και πάνω από όλα την αξιοπρέπεια των παιδιών μου. Δεν ζητιανεύω και δεν θέλω να δώσω το δικαίωμα σε κανέναν να με λυπηθεί. Δεν έχω ανάγκη από λύπηση, από δουλειά έχω ανάγκη. Μια δουλειά για μένα και μία για τον σύζυγό μου.
Κανένα δικαίωμα δεν έχουν δώσει ούτε τα παιδιά μου στο σχολείο. Δεν λένε σε κανένα τι συμβαίνει στο σπίτι μας και αν πήγαν νηστικά σήμερα για μάθημα. Κάποιες μέρες τους αγοράζω ένα κουλούρι και το μοιράζω στα τρία. Δεν τους δίνω κάθε πρωί γάλα. Την μία μέρα γάλα, την άλλη τσάι κάποιες μέρες ίσως και τίποτα. Το μεσημέρι μαγειρεύω ρύζι, μακαρόνια, όσπρια… κρέας τρώμε μία φορά στις 15 και αυτό κοτόπουλο.
Τα παιδιά δείχνουν κατανόηση, βλέπουν τις προσπάθειές μας και κάνουν υπομονή. Όσο μπορούν. Όμως και αυτά κάποιες στιγμές δεν αντέχουν. Βλέπουν τους συμμαθητές τους φίλους τους και αναρωτιούνται εμείς γιατί να μην έχουμε, εμείς γιατί να μην μπορούμε.
Αυτό που με τρομάζει είναι πως τα αγόρια μου αγριεύουν. Η συμπεριφορά τους αλλάζει, γίνονται επιθετικά ενώ δεν ήταν. Για μικρά πράγματα ανούσια, επαναστατούν. Φοβάμαι πως και αυτά έχουν φτάσει στα όριά τους.
Δυστυχώς ούτε εγώ, ούτε ο σύζυγός μας δεν έχουμε καμία βοήθεια από τις οικογένειες μας… Και αυτοί τα βγάζουν δύσκολα πέρα.
Ο λόγος που σήμερα έκατσα και έγραψα όλα αυτά είναι γιατί ζητάω μέσα από τα βάθη της καρδιά μου βοήθεια. Δεν ζητιανεύω, δεν θέλω από κανέναν να μου δώσει χρήματα ή φαγητό. Μια δουλειά ζητάω για μένα και για τον σύζυγό μου. Μία δουλειά για να σταθούμε στα πόδια μας. Μια δουλειά για να σηκώσουμε και πάλι κεφάλι. Γιατί δεν αντέχω αυτές τις μέρες, όπως την σημερινή, που στο πορτοφόλι μου δεν έχει ούτε ένα ευρώ για αγοράσω ένα ψωμί.
Ποτέ δεν πίστευα, ούτε εγώ ούτε ο σύζυγός μου ότι θα φτάσουμε σε αυτό το σημείο. Δεν ήμασταν πλούσιοι, αλλά είχαμε όλα όσα χρειαζόμασταν και ήμασταν ευτυχισμένη. Η ζωή μας από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου ήταν ένας καθημερινός αγώνας αλλά δεν παραπονιόμουν, μου έφτανε η αγκαλιά των παιδιών μου και η ικανοποίηση να τους παρέχω όσα χρειάζονται. Αυτό είναι, που με σκοτώνει σήμερα. Δεν με νοιάζει για μένα αλλά δεν μπορώ, δεν αντέχω να μην μπορώ να δώσω στα παιδιά μου όσα χρειάζονται. Κρατάω με νύχια και με δόντια την οικογένειά μου δεμένη. Με τον σύζυγό μου έχουμε γίνει ένα, ήμαστε εγώ γι’ αυτόν και αυτός για μένα.
Για όλους αυτούς τους λόγους λοιπόν, παρακαλάω όλο τον κόσμο να με βοηθήσει να βρω μια δουλειά. Αυτό θα με έκανε ευγνώμων… θα επέστρεφε το χαμόγελο στα πρόσωπα των παιδιών μου. Μια δουλειά για να μπορώ να ζήσω και εγώ, και τα παιδιά μου αξιοπρεπώς.
Σας ευχαριστώ!
Με εκτίμηση
Κ. Α.
Από Πάτρα

Η 34χρονη μας έδωσε την άδεια να δημοσιοποιήσουμε την επιστολή της, χωρίς όμως να αναφέρουμε το όνομά της και ο λόγος είναι ένας, δεν θέλει τα παιδιά της να έχουν πρόβλημα στο σχολείο τους. Όποιος θέλει να βοηθήσει και να επικοινωνήσει μαζί της μπορεί μέσω του nocomments.gr και στο email info@nocomments.gr 

 nocomments.gr