μεσω το Γρεκι
Η Αθήνα της ντροπής. Σημερινή φωτογραφία, πριν λίγο. Η χωρίς κανένα
σχεδιασμό, μανδαρινικής εμπνεύσεως παράλογη αύξηση στο πετρέλαιο
θέρμανσης φέρνει το 1/4 σε φορολογικά έσοδα και κάνει την Αθήνα θάλαμο
αιθάλης. Ένα πείραμα ηλιθίων, σε βάρος...
της υγείας όλων μας. Μοιραστείτε το.
Δες Την Αθήνα Να Καίγεται/Πνίγεται
Αυτή τη φωτογραφία (πάτα τη για μεγαλύτερο μέγεθος) την τράβηξε πριν από λίγες ώρες ο φωτογράφος Γιάννης Λάριος
από μια ταράτσα πολυκατοικίας στην Πεντέλη. Απεικονίζει το λεκανοπέδιο
της Αθήνας βουλιαγμένο σε μια θολή ομίχλη. Η οποία δεν είναι ομίχλη
κανονική, από υδρατμούς: Είναι νέφος από την καύση ξύλων σε χιλιάδες
τζάκια και ξυλόσομπες των Αθηναίων που, μετά τη ραγδαία αύξηση της τιμής
του, δεν μπόρεσαν να επιλέξουν το πετρέλαιο για να θερμάνουν τα σπίτια
τους φέτος.
Η φωτογραφία είναι αληθινή -δηλαδή, στην πραγματικότητα είναι συρραφή
τριών φωτογραφιών, χωρίς όμως άλλη επεξεργασία. Μου γράφει ο Γιάννης:
Η φωτογραφία ελήφθη σήμερα 26.12.2012 στις 21:35.Για την ακρίβεια
πρόκειται για τρεις φωτογραφίες που ελήφθησαν η μία δίπλα στην άλλη, με
τρίποδο ώστε να δημιουργηθεί “πανοραμικό” κάδρο, και να κρατήσω χαμηλά
ISO. Η λήψη έγινε με φωτογραφική μου μηχανή, μια Canon 7D, από ταράτσα
πολυκατοικίας στην Πεντέλη. Δεν έχει υποστεί *καμία* απολύτως
επεξεργασία, εκτός της σύνδεσης των τριών φωτογραφιών για να γίνει το
ενιαίο πανοραμικό κάδρο της πόλης. Ούτε καν color correction ή white
balance διόρθωση. Όπως βγήκε. Ένα κρίσιμο “συστατικό” είναι ότι για τη
λήψη βοηθήθηκα από το φως του φεγγαριού (ανέμενα για λίγο ώστε να βγει
εκτός νεφών) οπότε έδωσε καλύτερο φως και έκανα το κλικ.
Αυτή η εικόνα επιβεβαιώνει γλαφυρά το πρόβλημα που διαπιστώνουμε κάθε
μέρα, από το απόγευμα και μετά, όσοι ζούμε σε γειτονιές της Αθήνας,
ειδικά σε αυτές με πολλές νέες οικοδομές. Η πόλη μυρίζει καμένο ξύλο.
Ξαφνικά, όλα τα τζάκια που τα προηγούμενα χρόνια κάθονταν πεντακάθαρα
και αχρησιμοποίητα, διακοσμητικά, άναψαν ταυτόχρονα. Κι αυτό, δυστυχώς,
δεν είναι καθόλου καλό πράγμα, καθόλου χαριτωμένο και καθόλου αθώο. Όπως είχα γράψει και τον περυσινό χειμώνα,
είναι καλά τεκμηριωμένο ότι ο καπνός από την καύση του ξύλου είναι
εξαιρετικά βλαβερός για την ανθρώπινη υγεία -πολύ χειρότερος από τον
καπνό του τσιγάρου. Μπορείς να διαβάσεις τις λεπτομέρειες σ’ αυτό το απλό και κατανοητό άρθρο.
The smoke from an ordinary wood fire contains hundreds of compounds
known to be carcinogenic, mutagenic, teratogenic, and irritating to the
respiratory system. Most of the particles generated by burning wood are
smaller than one micron—a size believed to be most damaging to our
lungs. In fact, these particles are so fine that they can evade our
mucociliary defenses and travel directly into the bloodstream, posing a
risk to the heart. Particles this size also resist gravitational
settling, remaining airborne for weeks at a time.
Δυστυχώς πολλοί συμπολίτες μας έχουν την ιδέα του τζακιού συνδεδεμένη
συνειρμικά με πράγματα ευχάριστα -το χωριό, τη φύση, την τσίκνα- και
δύσκολα αντιλαμβάνονται το μέγεθος του υγειονομικού κινδύνου όταν μια
ολόκληρη πόλη εκατομμυρίων ανάβει τζάκι ταυτόχρονα. Αυτή η εθιμική
παρανόηση (ας το πούμε έτσι) μαζί με την έλλειψη ενημέρωσης για τους
κινδύνους κάνουν πολλούς να αντιμετωπίζουν το θέμα με μια ελαφρότητα και
μια αφέλεια.
Ελπίζω η σοκαριστική φωτογραφία του Γιάννη Λάριου, που έχει ήδη κυκλοφορήσει ευρύτατα στα social media, να βοηθήσει λίγο στην ευαισθητοποίηση του πληθυσμού, ή οποιουδήποτε άλλου έχει ευαισθησία να του περισσεύει.
Αν σημαίνει κάτι αυτό, πια.
Το κείμενο αυτό γράφτηκε από το Θοδωρή Γεωργακόπουλο. Μπορείς να το διαβάσεις ολόκληρο εδώ: http://www.georgakopoulos.org/2012/12/fireplace_greece/#ixzz2GEu2y3GY
Δείτε σχετικά : Επικίνδυνη αιθαλομίχλη από τα τζάκια της Αττικής http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_22/12/2012_475668
Από epikairo
Άρτεμις: Το
όνομα τής Αειπαρθένου Αρτέμιδος προέρχεται από το επίθετο «αρτεμής»,
δηλαδή «σώος, ακέραιος, υγιής», το οποίο, με την σειρά του, συντίθεται
από τις λέξεις «άρτιος» (τέλειος, πλήρης) και «τέμνω» (κόβω, τεμαχίζω).
Άρτεμις, λοιπόν, είναι η σώα, η ακέραια, η υγιής. Στην κλασική ελληνική
γλώσσα, το όνομα κλίνεται «η Άρτεμις, τής Αρτέμιδος», με κλητική
«Άρτεμις», ενώ στην νέα ελληνική υπάρχουν δύο τρόποι: είτε «η Άρτεμη,
τής Άρτεμης», με κλιτική «Άρτεμη», είτε «η Άρτεμις, τής Αρτέμιδας», με
κλιτική «Άρτεμις».